Opið bréf til allra knattspyrnuáhugamanna

Góðan dag kæra knattspyrnufólk. Í ljósi mjög neikvæðra skrifa í garð félaga sem þurfa að styrkja lið sín með útlendingum til að halda velli á meðal þeirra bestu langar mig að gefa ykkur gott fólk smá innsýn í starfsemi kvennaliðs ÍBV.   Ég vil taka það skýrt fram að ég er ekki að skrifa í nafni ÍBV heldur algjörlega af minni eigin reynslu sem er afar mikil.   Það sem helst fær mig til að rita þetta bréf eru skrif sem ég hef séð á facebook í garð ÍBV vegna fjölda útlendinga í liðinu.   Ég ætla fyrst að tala um uppalda leikmenn. Eins og annars staðar hljóta sumir uppaldir leikmenn náð fyrir augum þjálfara en aðrir ekki. Það virðist stundum vera smá misskilningur meðal fólks þegar verið er að ræða þessa hluti að þótt lið samanstandi bara af íslendingum er ekki þar með sagt að þeir séu uppaldir, því fer fjarri því í flestum tilfellum er um aðsótta leikmenn frá öðrum félögum að ræða.   Í Vestmannaeyjum búa uþb 4.000 manns og því erfitt að halda úti öllum aldursflokkum í knattspyrnu en okkur hefur þó tekist það hingað til. Þegar kemur að meistaraflokki þá vandast málið því ljóst þykir að ekki getum við haldið úti úrvalsdeildarliði og ekki einu sinni 1.deildar liði byggðu eingöngu á heimamönnum. þeir sem stjórna hverju sinni hafa í raun um tvo kosti að velja.   Fyrri kosturinn er sá að leika eingöngu á uppöldum leikmönnum sem þýðir að liðið þyrfti að leika í næst efstu deild jafnvel í deildinni þar fyrir neðan. Þetta þýðir að bestu og metnaðarfyllstu leikmenn félagsins myndu leita á önnur mið því þessir leikmenn vilja leika á meðal þeirra bestu sem gefur þeim möguleika á landsliðssæti eða atvinnumennsku ásamt fleiru.   Að mínu mati þýðir þetta að metnaður félagsins dofnar og áhorfendum fækkar.   Hinn kosturinn er að styrkja liðið verulega og leika á meðal þeirra bestu. Með þessari ákvörðun þá áttu meiri möguleika á að halda heimamönnum og byggja síðan í kringum þá það sem til þarf.   Ókosturinn sem fylgir því að ætla byggja eingöngu á heimamönnum og eiga á hættu með að missa bestu leikmennina gerir sennilega það að verkum að það fólk sem stjórnar hverju sinni velur seinni kostinn og fær þá tækifæri til að vinna með bestu leikmönnunum sem eru uppaldir hverju sinni.   Það sem ÍBV stendur frammi fyrir er að styrkja þarf liðið um 5-8 leikmenn á hverju ári til að leika meðal þeirra bestu. ÍBV stendur líka frammi fyrir því að missa leikmenn í háskóla í Reykjavík og því þarf að fylla þeirra skarð. Eftir leiktímabilið 2015 missti ÍBV 4 uppalda leikmenn úr byrjunarliði sem er of stór biti að kyngja fyrir svona lítið byggðarlag og því ekki skrítið að ÍBV hafi þurft að bæta verulega við sig fyrir leiktímabilið 2016.   Hver er munurinn fyrir ÍBV að fá útlending eða íslending til lið við sig?   Að fá Íslending: Kostir þess að fá íslending eru í raun tveir þ.e leikmaðurinn talar okkar tungumál og við vitum nákvæmlega hvað leikmaðurinn getur. Ókosturinn við að fá íslending er sá að viðkomandi er í nánast öllum tilfellum í skóla sem þýðir að viðkomandi flytur til Eyja um miðjan mai og aftur frá Eyjum í byrjun ágúst sem þýðir að þjálfari ÍBV er að þjálfa viðkomandi leikmann í tvo og hálfan mánuð en í annan tíma þarf að koma viðkomandi leikmanni fyrir hjá öðru liði sem í flestum tilfellum eru andstæðingar okkar. Þá eru Íslendingar í flestum tilfellum dýrari kostur en útlendingar.   Að fá útlending: Kostir þess að fá útlending er að viðkomandi getur verið búsettur í Eyjum þann tíma sem ÍBV æskir og þjálfari ÍBV því með óheftan aðgang að leikmanninum.   Þeir útlendingar sem ÍBV hefur fengið í gegnum tíðina hafa nánast undantekningarlaust lagað sig vel að umhverfinu og líður vel í Eyjum. Útlendingar eru í flestum tilfellum ódýrari kostur en íslenskir leikmenn. Ókosturinn við að fá útlendinga er að viðkomandi talar ekki okkar tungumál og við erum aldrei 100% vissir um getu viðkomandi.   ÍBV hefur alltaf reynt að styrkja sig með því að bjóða íslenskum leikmönnum til Eyja en áhugi flestra liggur í því að leika á höfuðborgarsvæðinu.   Ef landsbyggðarlið eins og ÍBV, Þór/KA, Grindavík ofl myndu ekki leitast við að styrkja lið sín þá væri lítið varið í Íslandsmótið því það væri bara óopinbert Reykjavíkurmót.   Ég persónulega sé ekki hver munurinn er á því að fá aðfluttan Íslenskan leikmann eða aðfluttan erlendan leikmann. Öll eru þau með sama markmið þ.e að ná árangri í fótbolta. Hvort leikmaður tali íslensku eða ensku skiptir mig ekki neinu máli heldur skiptir mig og mitt félag öllu máli hversu heiðarleg persónan er og hvort viðkomandi sé tilbúin að berjast að eyjanna sið fyrir ÍBV.   Áfram að uppöldum leikmönnum. Í lok apríl, lékum við hjá ÍBV til úrslita í Lengjubikarkeppninni og fór leikurinn fram hér í Eyjum. Ég sat þá við hlið manns sem vinnur ötulega að framgangi íslenskrar knattspyrnu. Hann spurði mig hversu margar væru uppaldar í ÍBV. Ég tjáði honum það, en það voru þrír leikmenn fæddar í eyjum og tvær frá Rangárhverfi sem leikur undir merkjum ÍBV í yngri flokkum. Hann spurði mig þá um andstæðinga okkar og ég sagðist ekki vera viss heldur taldi ég að þar væri hámark ein fædd inní félagið en aðrar aðfengnar. Um varamannabekkinn tjáði ég honum að allir 7 varamenn ÍBV væru fæddar í Eyjum en af varamannabekk andstæðingana taldi ég að væru 4 af sjö varamönnum fæddar inní félagið. Þar sem við vorum að leika gegn einu af stærstu félögum á Íslandi tel ég þetta vel af sér vikið hvað okkar litla byggðarlag varðar og ekki gagnrýnivert.   Nú um síðustu helgi lékum við svo til úrslita í Borgunarbikarkeppninni. Þar mættu ég stoltur af okkar félagi þ.e að vera með í úrslialeik bæði kvenna og karlalið ÍBV.   Það sem ég sá svo ritað á facebook fékk mikið á mig. Þar er talað um að ÍBV samanstandi bara af útlendingum og félagið mikið gagnrýnt fyrir þessa stefnu. Ég hef farið vandlega yfir leikskýrslu leiksins. Mér sýnist að það sé engin fædd inní byrjunarlið félags andstæðinga okkar í kvennaleiknum.   Aftur á móti vorum við hjá ÍBV með fjóra leikmenn í okkar byrjunarliði fæddar í Vestmannaeyjum ásamt einni fæddri í Rangárhverfi og sex af sjö varamönnum fæddar hér í Eyjum. Varamannabekkur andstæðinga okkar sýnist mér innihalda 5 fæddar inní félagið af sjö. Á facebook var svo ritað eftir leik að um alíslenskan bikartitil sé að ræða. Ég spyr því, erlendi leikmaðurinn sem gerði fyrsta mark leiksins eftir aðeins 2 mínútu og átti mjög stóran þátt í sigri bikarmeistarana, er hún þá ekki bikarmeistari?   Ég hef líka tekið saman lista yfir leikmenn úr úrvalsdeildinni sem fæddar eru í Vestmannaeyjum. - Margrét Lára Viðarsdóttir- Besti leikmaður Íslands frá upphafi. Leikur með Val. - Fanndís Friðriksdóttir- Fluttist til Eyja 3 ára. landsliðskona. Leikur með Breiðabliki. - Elísa Viðarsdóttir- Landsliðskona. Leikur með Val. - Berglind Björg Þorvaldsdóttir- Landsliðskona. Leikur með Breiðablik. - Kristín Erna Sigurlásdóttir- Hefur leikið 188 leiki í meistaraflokki og gert í þeim 88 mörk. Leikur með Fylki.   Já, ég held að ÍBV þyrfti ekki að fá mikið af leikmönnum til sín ef við byggjum við þann lúxus að missa ekki frá okkur slíka leikmenn vegna náms, atvinnumennsku eða annara óviðráðanlegra aðstæðna.   Ég velti líka fyrir mér hver staða liða eins og Vals og Breiðabliks væri ef ekki væri fyrir þessa leikmenn sem fæddar eru í Eyjum.   Eftir þessi skrif stend ég stoltur úr sæti yfir því að vera hluti af ÍBV.   Með virðingu fyrir leiknum, Jón Ólafur Daníelsson framkvæmdarstjóri ÍBV, knattspyrnu kvenna.   Frétt frá Fótbolta.net.  

Opið bréf til allra knattspyrnuáhugamanna

Góðan dag kæra knattspyrnufólk. Í ljósi mjög neikvæðra skrifa í garð félaga sem þurfa að styrkja lið sín með útlendingum til að halda velli á meðal þeirra bestu langar mig að gefa ykkur gott fólk smá innsýn í starfsemi kvennaliðs ÍBV.   Ég vil taka það skýrt fram að ég er ekki að skrifa í nafni ÍBV heldur algjörlega af minni eigin reynslu sem er afar mikil.   Það sem helst fær mig til að rita þetta bréf eru skrif sem ég hef séð á facebook í garð ÍBV vegna fjölda útlendinga í liðinu.   Ég ætla fyrst að tala um uppalda leikmenn. Eins og annars staðar hljóta sumir uppaldir leikmenn náð fyrir augum þjálfara en aðrir ekki. Það virðist stundum vera smá misskilningur meðal fólks þegar verið er að ræða þessa hluti að þótt lið samanstandi bara af íslendingum er ekki þar með sagt að þeir séu uppaldir, því fer fjarri því í flestum tilfellum er um aðsótta leikmenn frá öðrum félögum að ræða.   Í Vestmannaeyjum búa uþb 4.000 manns og því erfitt að halda úti öllum aldursflokkum í knattspyrnu en okkur hefur þó tekist það hingað til. Þegar kemur að meistaraflokki þá vandast málið því ljóst þykir að ekki getum við haldið úti úrvalsdeildarliði og ekki einu sinni 1.deildar liði byggðu eingöngu á heimamönnum. þeir sem stjórna hverju sinni hafa í raun um tvo kosti að velja.   Fyrri kosturinn er sá að leika eingöngu á uppöldum leikmönnum sem þýðir að liðið þyrfti að leika í næst efstu deild jafnvel í deildinni þar fyrir neðan. Þetta þýðir að bestu og metnaðarfyllstu leikmenn félagsins myndu leita á önnur mið því þessir leikmenn vilja leika á meðal þeirra bestu sem gefur þeim möguleika á landsliðssæti eða atvinnumennsku ásamt fleiru.   Að mínu mati þýðir þetta að metnaður félagsins dofnar og áhorfendum fækkar.   Hinn kosturinn er að styrkja liðið verulega og leika á meðal þeirra bestu. Með þessari ákvörðun þá áttu meiri möguleika á að halda heimamönnum og byggja síðan í kringum þá það sem til þarf.   Ókosturinn sem fylgir því að ætla byggja eingöngu á heimamönnum og eiga á hættu með að missa bestu leikmennina gerir sennilega það að verkum að það fólk sem stjórnar hverju sinni velur seinni kostinn og fær þá tækifæri til að vinna með bestu leikmönnunum sem eru uppaldir hverju sinni.   Það sem ÍBV stendur frammi fyrir er að styrkja þarf liðið um 5-8 leikmenn á hverju ári til að leika meðal þeirra bestu. ÍBV stendur líka frammi fyrir því að missa leikmenn í háskóla í Reykjavík og því þarf að fylla þeirra skarð. Eftir leiktímabilið 2015 missti ÍBV 4 uppalda leikmenn úr byrjunarliði sem er of stór biti að kyngja fyrir svona lítið byggðarlag og því ekki skrítið að ÍBV hafi þurft að bæta verulega við sig fyrir leiktímabilið 2016.   Hver er munurinn fyrir ÍBV að fá útlending eða íslending til lið við sig?   Að fá Íslending: Kostir þess að fá íslending eru í raun tveir þ.e leikmaðurinn talar okkar tungumál og við vitum nákvæmlega hvað leikmaðurinn getur. Ókosturinn við að fá íslending er sá að viðkomandi er í nánast öllum tilfellum í skóla sem þýðir að viðkomandi flytur til Eyja um miðjan mai og aftur frá Eyjum í byrjun ágúst sem þýðir að þjálfari ÍBV er að þjálfa viðkomandi leikmann í tvo og hálfan mánuð en í annan tíma þarf að koma viðkomandi leikmanni fyrir hjá öðru liði sem í flestum tilfellum eru andstæðingar okkar. Þá eru Íslendingar í flestum tilfellum dýrari kostur en útlendingar.   Að fá útlending: Kostir þess að fá útlending er að viðkomandi getur verið búsettur í Eyjum þann tíma sem ÍBV æskir og þjálfari ÍBV því með óheftan aðgang að leikmanninum.   Þeir útlendingar sem ÍBV hefur fengið í gegnum tíðina hafa nánast undantekningarlaust lagað sig vel að umhverfinu og líður vel í Eyjum. Útlendingar eru í flestum tilfellum ódýrari kostur en íslenskir leikmenn. Ókosturinn við að fá útlendinga er að viðkomandi talar ekki okkar tungumál og við erum aldrei 100% vissir um getu viðkomandi.   ÍBV hefur alltaf reynt að styrkja sig með því að bjóða íslenskum leikmönnum til Eyja en áhugi flestra liggur í því að leika á höfuðborgarsvæðinu.   Ef landsbyggðarlið eins og ÍBV, Þór/KA, Grindavík ofl myndu ekki leitast við að styrkja lið sín þá væri lítið varið í Íslandsmótið því það væri bara óopinbert Reykjavíkurmót.   Ég persónulega sé ekki hver munurinn er á því að fá aðfluttan Íslenskan leikmann eða aðfluttan erlendan leikmann. Öll eru þau með sama markmið þ.e að ná árangri í fótbolta. Hvort leikmaður tali íslensku eða ensku skiptir mig ekki neinu máli heldur skiptir mig og mitt félag öllu máli hversu heiðarleg persónan er og hvort viðkomandi sé tilbúin að berjast að eyjanna sið fyrir ÍBV.   Áfram að uppöldum leikmönnum. Í lok apríl, lékum við hjá ÍBV til úrslita í Lengjubikarkeppninni og fór leikurinn fram hér í Eyjum. Ég sat þá við hlið manns sem vinnur ötulega að framgangi íslenskrar knattspyrnu. Hann spurði mig hversu margar væru uppaldar í ÍBV. Ég tjáði honum það, en það voru þrír leikmenn fæddar í eyjum og tvær frá Rangárhverfi sem leikur undir merkjum ÍBV í yngri flokkum. Hann spurði mig þá um andstæðinga okkar og ég sagðist ekki vera viss heldur taldi ég að þar væri hámark ein fædd inní félagið en aðrar aðfengnar. Um varamannabekkinn tjáði ég honum að allir 7 varamenn ÍBV væru fæddar í Eyjum en af varamannabekk andstæðingana taldi ég að væru 4 af sjö varamönnum fæddar inní félagið. Þar sem við vorum að leika gegn einu af stærstu félögum á Íslandi tel ég þetta vel af sér vikið hvað okkar litla byggðarlag varðar og ekki gagnrýnivert.   Nú um síðustu helgi lékum við svo til úrslita í Borgunarbikarkeppninni. Þar mættu ég stoltur af okkar félagi þ.e að vera með í úrslialeik bæði kvenna og karlalið ÍBV.   Það sem ég sá svo ritað á facebook fékk mikið á mig. Þar er talað um að ÍBV samanstandi bara af útlendingum og félagið mikið gagnrýnt fyrir þessa stefnu. Ég hef farið vandlega yfir leikskýrslu leiksins. Mér sýnist að það sé engin fædd inní byrjunarlið félags andstæðinga okkar í kvennaleiknum.   Aftur á móti vorum við hjá ÍBV með fjóra leikmenn í okkar byrjunarliði fæddar í Vestmannaeyjum ásamt einni fæddri í Rangárhverfi og sex af sjö varamönnum fæddar hér í Eyjum. Varamannabekkur andstæðinga okkar sýnist mér innihalda 5 fæddar inní félagið af sjö. Á facebook var svo ritað eftir leik að um alíslenskan bikartitil sé að ræða. Ég spyr því, erlendi leikmaðurinn sem gerði fyrsta mark leiksins eftir aðeins 2 mínútu og átti mjög stóran þátt í sigri bikarmeistarana, er hún þá ekki bikarmeistari?   Ég hef líka tekið saman lista yfir leikmenn úr úrvalsdeildinni sem fæddar eru í Vestmannaeyjum. - Margrét Lára Viðarsdóttir- Besti leikmaður Íslands frá upphafi. Leikur með Val. - Fanndís Friðriksdóttir- Fluttist til Eyja 3 ára. landsliðskona. Leikur með Breiðabliki. - Elísa Viðarsdóttir- Landsliðskona. Leikur með Val. - Berglind Björg Þorvaldsdóttir- Landsliðskona. Leikur með Breiðablik. - Kristín Erna Sigurlásdóttir- Hefur leikið 188 leiki í meistaraflokki og gert í þeim 88 mörk. Leikur með Fylki.   Já, ég held að ÍBV þyrfti ekki að fá mikið af leikmönnum til sín ef við byggjum við þann lúxus að missa ekki frá okkur slíka leikmenn vegna náms, atvinnumennsku eða annara óviðráðanlegra aðstæðna.   Ég velti líka fyrir mér hver staða liða eins og Vals og Breiðabliks væri ef ekki væri fyrir þessa leikmenn sem fæddar eru í Eyjum.   Eftir þessi skrif stend ég stoltur úr sæti yfir því að vera hluti af ÍBV.   Með virðingu fyrir leiknum, Jón Ólafur Daníelsson framkvæmdarstjóri ÍBV, knattspyrnu kvenna.   Frétt frá Fótbolta.net.  

Kjötsúpuhátíð á Hvolsvelli

Árleg Kjötsúpuhátíð á Hvolsvelli verður haldin hátíðleg næstkomandi helgi. Um er að ræða þétta dagskrá þar sem allir ættu að finna sér eitthvað við hæfi.   Dagskrá föstudaginn 26. ágúst 19:00 Súpurölt Eins og löng hefð er fyrir verður boðið upp á hinar ýmsu gerðir af súpu á föstudagskvöldinu. Bæði er boðið upp á súpu í þéttbýlinu og dreifbýlinu. Í þeim götum á Hvolsvelli, þar sem súpa er í boði, verða settir niður staurar með auglýsingu í hvorn enda götunnar.   Dagskrá laugardaginn 27. ágúst Kynnir: Bjarni töframaður 13:00 Setning Ísólfur Gylfi Pálmason, sveitarstjóri Rangárþings eystra setur hátíðina 13.10 Leikhópurinn Lotta Sýningar Lottu eru þekktar fyrir mikið stuð og góðan húmor fyrir alla aldurshópa. Á Kjötsúpuhátíð flytur leikhópurinn söngvasyrpu sem er brot af því besta gegnum árin og fara nokkrar vel valdar persónur með hátíðargesti í smá ævintýraferðalag. 13:40 Sveitalistarmaður Rangárþings eystra Sveitalistarmaður Rangárþings eystra er útnefndur í þriðja sinn en það er Menningarnefnd Rangárþings eystra sem stendur fyrir valinu. 13.45 Írena Víglundsdóttir Írena Víglundsdóttir syngur nokkur lög fyrir gesti. Írena hefur verið í söngnámi við Tónlistarskóla Rangæinga og m.a. sungið með sönghópnum Rangárdætur við góðan orðstýr. 14:00 Bjarni töframaður Ásamt því að vera kynnir þá mun Bjarni töframaður bjóða upp á nokkur stórskemmtileg töfrabrögð. Bjarni hefur verið í fremstu röð íslenskra töframanna um áraraðir og því eiga gestir von á góðri skemmtun. 14.20 Umhverfisverðlaun Rangárþings eystra Verðlaun verða afhent fyrir snyrtilegasta garðinn, snyrtilegasta býlið og snyrtilegasta fyrirtækið en það er Umhverfis- og náttúruverndarnefnd Rangárþings eystra sem stendur fyrir valinu. 14.30 Rjómatertukast Alþingiskosningar eru framundan og hver framboðsflokkur sendir keppendur í fjörugt rjómatertukast. Keppendur eru: Björt Framtíð – Páll Valur Björnsson, alþingismaður Framsóknarflokkur – Silja Dögg Gunnarsdóttir, alþingismaður Píratar – Oktavía Hrund Jónsdóttir, 2. sæti í Suðurkjördæmi Samfylking – Arna Ír Gunnarsdóttir, bæjarfulltrúi í Árborg Sjálfstæðisflokkur - Ragnheiður Elín Árnadóttir, Iðnaðar- og viðskiptaráðherra Vinstri græn – Heiða Guðný Ásgeirsdóttir, stefnir á forystusæti flokksins í Suðurkjördæmi Viðreisn – Bjarni Halldór Janusson, stjórnarmaður í Viðreisn 15.00 Súpa í boði SS SS býður upp á sínar bragðgóðu súpur eins og fyrri ár. 15:30 Börn úr Hvolsskóla lesa upp ljóð eftir valinkunna heimamenn Börnin, sem hafa tekið þátt í Stóru upplestrarkeppninni sl. vetur flytja ljóð eftir tvo valinkunna heimamenn. 15:40 Barnakór Hvolsskóla Barnakór Hvolsskóla, undir dyggri stjórn Ingibjargar Erlingsdóttur, mun flytja nokkur lög en kórinn er í óða önn að undirbúa ferð sína til Klarup í Danmörku í haust. 16:00 N1 Vatnknattleikurinn Midgard og South Coast munu keppa í gríðarlega spennandi vatnknattleik, Sjón er sögu ríkari. 16:20 Sigurvegarar í skreytingakeppni tilkynntir Vegleg verðlaun eru í boði fyrir best skreytta garðinn, frumlegustu skreytinguna og best skreyttustu götuna á Kjötsúpuhátíð 2016 16:30 Pollapönk á hátíðarsviði með krakka- og fjölskyldufjör Hljómsveitin Pollapönk er landsþekkt fyrir skemmtilegan flutning og fjölbreytt lög. Hljómsveitin stígur á stokk í lok dagskrár og heldur uppi fjörinu á útidansleik. 21:00 Brenna og brekkusöngur 3. Kynslóðir Rangæinga stýra fjöldasöng á ,,Vallarsöng” Halldór Hrannar Hafsteinsson Árni Þór Guðjónsson Helgi Hermannsson Flugeldasýning í umsjón Björgunarsveitarinnar Dagrenningar 23: 30 Ball með Albatross í félagsheimilinu Hvolnum Hljómsveitin Albatross er ný af nálinni en skaust upp á vinsældarlista í sumar með þjóðhátíðarlaginu Ástin á sér stað. Hljómsveitina skipa þeir Sverrir Bergmann Magnússon, Halldór Gunnar Pálsson, Helgi Egilsson, Halldór Smárason og heimamaðurinn og trommarinn geðþekki Óskar Þormarsson.   Dagskrá sunnudagurinn 28. ágúst 10:30 Söguganga um Hvolsvöll Ísólfur Gylfi Pálmason, sveitarstjóri, leiðir gönguna sem hefst við Íþróttamiðstöðina.  
>> Eldri fréttir

Íþróttir >>

Opið bréf til allra knattspyrnuáhugamanna

Góðan dag kæra knattspyrnufólk. Í ljósi mjög neikvæðra skrifa í garð félaga sem þurfa að styrkja lið sín með útlendingum til að halda velli á meðal þeirra bestu langar mig að gefa ykkur gott fólk smá innsýn í starfsemi kvennaliðs ÍBV.   Ég vil taka það skýrt fram að ég er ekki að skrifa í nafni ÍBV heldur algjörlega af minni eigin reynslu sem er afar mikil.   Það sem helst fær mig til að rita þetta bréf eru skrif sem ég hef séð á facebook í garð ÍBV vegna fjölda útlendinga í liðinu.   Ég ætla fyrst að tala um uppalda leikmenn. Eins og annars staðar hljóta sumir uppaldir leikmenn náð fyrir augum þjálfara en aðrir ekki. Það virðist stundum vera smá misskilningur meðal fólks þegar verið er að ræða þessa hluti að þótt lið samanstandi bara af íslendingum er ekki þar með sagt að þeir séu uppaldir, því fer fjarri því í flestum tilfellum er um aðsótta leikmenn frá öðrum félögum að ræða.   Í Vestmannaeyjum búa uþb 4.000 manns og því erfitt að halda úti öllum aldursflokkum í knattspyrnu en okkur hefur þó tekist það hingað til. Þegar kemur að meistaraflokki þá vandast málið því ljóst þykir að ekki getum við haldið úti úrvalsdeildarliði og ekki einu sinni 1.deildar liði byggðu eingöngu á heimamönnum. þeir sem stjórna hverju sinni hafa í raun um tvo kosti að velja.   Fyrri kosturinn er sá að leika eingöngu á uppöldum leikmönnum sem þýðir að liðið þyrfti að leika í næst efstu deild jafnvel í deildinni þar fyrir neðan. Þetta þýðir að bestu og metnaðarfyllstu leikmenn félagsins myndu leita á önnur mið því þessir leikmenn vilja leika á meðal þeirra bestu sem gefur þeim möguleika á landsliðssæti eða atvinnumennsku ásamt fleiru.   Að mínu mati þýðir þetta að metnaður félagsins dofnar og áhorfendum fækkar.   Hinn kosturinn er að styrkja liðið verulega og leika á meðal þeirra bestu. Með þessari ákvörðun þá áttu meiri möguleika á að halda heimamönnum og byggja síðan í kringum þá það sem til þarf.   Ókosturinn sem fylgir því að ætla byggja eingöngu á heimamönnum og eiga á hættu með að missa bestu leikmennina gerir sennilega það að verkum að það fólk sem stjórnar hverju sinni velur seinni kostinn og fær þá tækifæri til að vinna með bestu leikmönnunum sem eru uppaldir hverju sinni.   Það sem ÍBV stendur frammi fyrir er að styrkja þarf liðið um 5-8 leikmenn á hverju ári til að leika meðal þeirra bestu. ÍBV stendur líka frammi fyrir því að missa leikmenn í háskóla í Reykjavík og því þarf að fylla þeirra skarð. Eftir leiktímabilið 2015 missti ÍBV 4 uppalda leikmenn úr byrjunarliði sem er of stór biti að kyngja fyrir svona lítið byggðarlag og því ekki skrítið að ÍBV hafi þurft að bæta verulega við sig fyrir leiktímabilið 2016.   Hver er munurinn fyrir ÍBV að fá útlending eða íslending til lið við sig?   Að fá Íslending: Kostir þess að fá íslending eru í raun tveir þ.e leikmaðurinn talar okkar tungumál og við vitum nákvæmlega hvað leikmaðurinn getur. Ókosturinn við að fá íslending er sá að viðkomandi er í nánast öllum tilfellum í skóla sem þýðir að viðkomandi flytur til Eyja um miðjan mai og aftur frá Eyjum í byrjun ágúst sem þýðir að þjálfari ÍBV er að þjálfa viðkomandi leikmann í tvo og hálfan mánuð en í annan tíma þarf að koma viðkomandi leikmanni fyrir hjá öðru liði sem í flestum tilfellum eru andstæðingar okkar. Þá eru Íslendingar í flestum tilfellum dýrari kostur en útlendingar.   Að fá útlending: Kostir þess að fá útlending er að viðkomandi getur verið búsettur í Eyjum þann tíma sem ÍBV æskir og þjálfari ÍBV því með óheftan aðgang að leikmanninum.   Þeir útlendingar sem ÍBV hefur fengið í gegnum tíðina hafa nánast undantekningarlaust lagað sig vel að umhverfinu og líður vel í Eyjum. Útlendingar eru í flestum tilfellum ódýrari kostur en íslenskir leikmenn. Ókosturinn við að fá útlendinga er að viðkomandi talar ekki okkar tungumál og við erum aldrei 100% vissir um getu viðkomandi.   ÍBV hefur alltaf reynt að styrkja sig með því að bjóða íslenskum leikmönnum til Eyja en áhugi flestra liggur í því að leika á höfuðborgarsvæðinu.   Ef landsbyggðarlið eins og ÍBV, Þór/KA, Grindavík ofl myndu ekki leitast við að styrkja lið sín þá væri lítið varið í Íslandsmótið því það væri bara óopinbert Reykjavíkurmót.   Ég persónulega sé ekki hver munurinn er á því að fá aðfluttan Íslenskan leikmann eða aðfluttan erlendan leikmann. Öll eru þau með sama markmið þ.e að ná árangri í fótbolta. Hvort leikmaður tali íslensku eða ensku skiptir mig ekki neinu máli heldur skiptir mig og mitt félag öllu máli hversu heiðarleg persónan er og hvort viðkomandi sé tilbúin að berjast að eyjanna sið fyrir ÍBV.   Áfram að uppöldum leikmönnum. Í lok apríl, lékum við hjá ÍBV til úrslita í Lengjubikarkeppninni og fór leikurinn fram hér í Eyjum. Ég sat þá við hlið manns sem vinnur ötulega að framgangi íslenskrar knattspyrnu. Hann spurði mig hversu margar væru uppaldar í ÍBV. Ég tjáði honum það, en það voru þrír leikmenn fæddar í eyjum og tvær frá Rangárhverfi sem leikur undir merkjum ÍBV í yngri flokkum. Hann spurði mig þá um andstæðinga okkar og ég sagðist ekki vera viss heldur taldi ég að þar væri hámark ein fædd inní félagið en aðrar aðfengnar. Um varamannabekkinn tjáði ég honum að allir 7 varamenn ÍBV væru fæddar í Eyjum en af varamannabekk andstæðingana taldi ég að væru 4 af sjö varamönnum fæddar inní félagið. Þar sem við vorum að leika gegn einu af stærstu félögum á Íslandi tel ég þetta vel af sér vikið hvað okkar litla byggðarlag varðar og ekki gagnrýnivert.   Nú um síðustu helgi lékum við svo til úrslita í Borgunarbikarkeppninni. Þar mættu ég stoltur af okkar félagi þ.e að vera með í úrslialeik bæði kvenna og karlalið ÍBV.   Það sem ég sá svo ritað á facebook fékk mikið á mig. Þar er talað um að ÍBV samanstandi bara af útlendingum og félagið mikið gagnrýnt fyrir þessa stefnu. Ég hef farið vandlega yfir leikskýrslu leiksins. Mér sýnist að það sé engin fædd inní byrjunarlið félags andstæðinga okkar í kvennaleiknum.   Aftur á móti vorum við hjá ÍBV með fjóra leikmenn í okkar byrjunarliði fæddar í Vestmannaeyjum ásamt einni fæddri í Rangárhverfi og sex af sjö varamönnum fæddar hér í Eyjum. Varamannabekkur andstæðinga okkar sýnist mér innihalda 5 fæddar inní félagið af sjö. Á facebook var svo ritað eftir leik að um alíslenskan bikartitil sé að ræða. Ég spyr því, erlendi leikmaðurinn sem gerði fyrsta mark leiksins eftir aðeins 2 mínútu og átti mjög stóran þátt í sigri bikarmeistarana, er hún þá ekki bikarmeistari?   Ég hef líka tekið saman lista yfir leikmenn úr úrvalsdeildinni sem fæddar eru í Vestmannaeyjum. - Margrét Lára Viðarsdóttir- Besti leikmaður Íslands frá upphafi. Leikur með Val. - Fanndís Friðriksdóttir- Fluttist til Eyja 3 ára. landsliðskona. Leikur með Breiðabliki. - Elísa Viðarsdóttir- Landsliðskona. Leikur með Val. - Berglind Björg Þorvaldsdóttir- Landsliðskona. Leikur með Breiðablik. - Kristín Erna Sigurlásdóttir- Hefur leikið 188 leiki í meistaraflokki og gert í þeim 88 mörk. Leikur með Fylki.   Já, ég held að ÍBV þyrfti ekki að fá mikið af leikmönnum til sín ef við byggjum við þann lúxus að missa ekki frá okkur slíka leikmenn vegna náms, atvinnumennsku eða annara óviðráðanlegra aðstæðna.   Ég velti líka fyrir mér hver staða liða eins og Vals og Breiðabliks væri ef ekki væri fyrir þessa leikmenn sem fæddar eru í Eyjum.   Eftir þessi skrif stend ég stoltur úr sæti yfir því að vera hluti af ÍBV.   Með virðingu fyrir leiknum, Jón Ólafur Daníelsson framkvæmdarstjóri ÍBV, knattspyrnu kvenna.   Frétt frá Fótbolta.net.  

Greinar >>

Háplöntum fækkar og ný smádýr finnast í Surtsey

Árlegur leiðangur vísindamanna í Surtsey leiddi í ljós færri háplöntutegundir en undanfarin ár en hins vegar uppgötvuðust nýjar tegundir smádýra. Varpárangur máfa var með besta móti.   Árlegur leiðangur til líffræðirannsókna á Surtsey var farinn á vegum Náttúrufræðistofnunar Íslands dagana 18.–22. júlí. Áhersla var lögð á að framfylgja hefðbundnum rútínuverkum við vöktun á stöðu og framvindu lífríkisins. Einnig var markmiðið að losa eyna við ýmsa óæskilega aðskotahluti sem rekið hafði á fjörur í gegnum tíðina og fjarlægja restar af byggingarefni sem til féll við lagfæringar á Pálsbæ, húsi Surtseyjarfélagsins, síðastliðið haust. Leiðangurinn var skipulagður í samvinnu við Landbúnaðarháskóla Íslands og Surtseyjarfélagið að fengnu dvalarleyfi á eynni frá Umhverfisstofnun.   Tíðarfarið þetta sumar hafði verið einstaklega gott og var því fróðlegt að sjá hverju fram vatt á eynni. Hins vegar var veðrið óhagstætt til margra verka meðan á leiðangrinum stóð. Mikið hafði mætt á eynni í veðrahami undanfarins veturs og voru ummerki þess augljós á tanganum. Sjór hafði gengið yfir hann með látum, grjótgarðurinn rofnað á tanganum vestanverðum og sjór gengið inn á tangaflötina, sökkt var í sand leiru sem þar var og myndað nýja rofbakka. Austan megin hafði grjótgarðurinn breikkað mjög og færst langt inn á flötina. Mikill er máttur náttúruaflanna sem á eynni mæða.   Gróður   Háplöntutegundum sem fundust á lífi hafði fækkað um fjórar frá síðasta ári. Gleym-mér-ei, beringspuntur, maríustakkur, lækjagrýta og heiðadúnurt skiluðu sér ekki að þessu sinni, en friggjargras hins vegar en það finnst af og til, ekki á hverju ári. Alls fannst 61 tegund háplantna á lífi að þessu sinni en 65 í fyrra. Frá upphafi hafa alls fundist 73 tegundir háplantna á Surtsey. Nokkrar ætihvannir hafa vaxið á afviknum stað á undanförnum árum. Tvær hvannir fundust nú á nýjum stað í rofbakka á tanganum. Þar var annar gróður einnig í miklum blóma, eins og hrímblaðka og fjörukál, eftir að sjór hafði flætt þar yfir síðastliðinn vetur.   Gróska í máfabyggðinni var með fádæmum þrátt fyrir þurrviðrasama tíð framan af sumrinu, en hlýindi höfðu verið einstök og áburðargjöf mikil frá máfavarpi í miklum blóma. Þurrt tíðarfarið mátti greina á því að haugarfi var ekki eins öflugur og verða vill í úrkomusamri tíð, en grasvöxtur var með fádæmum. Þrátt fyrir þurrkana hafði gróður haldið velli á þurrum klöppunum ofan við hraunbjörgin. Undanfarin ár hefur melablóm aukist mjög á sandorpnum hraunum en nú mátti merkja bakslag í þeirri þróun.   Úttekt var gerð á föstum mælireitum, gróðurþekja mæld og tíðni tegunda skráð. Frekari úrvinnsla mæligagna fer fram síðar. Dýralíf   Árangur varps stóru máfanna var með albesta móti. Ekki einvörðungu mátti greina fjölgun varppara hjá öllum stóru máfunum þrem, svartbaki, sílamáfi og silfurmáfi, heldur var afkoma unga þeirra betri en nokkru sinni. Þeir voru hvarvetna, jafnt fleygir sem ófleygir, og ungadauði hafði verið lítill. Fæðuframboð í hafinu hefur því verið gott. Svartbakur hafði eflst hvað mest og hafði hrakið sílamáfana til landnáms á nýjum lendum og þannig verið lagður grunnur að aukinni gróðurframvindu á minna grónu landi. Fjölgunar svartbaka gætti einnig á tanganum. Þar hafa að jafnaði orpið um þrjú pör en nú allt að 30 pör. Hins vegar sáust engin ummerki þess að ritur hefðu mætt til varps á þessu vori. Engir lundar sáust heldur á hefðbundnum varpstað þeirra. Fýlar og teistur voru með hefðbundnu móti en fýlarnir höfðu augljóslega þurft að greiða krumma sinn toll. Hrafnspar eyjarinnar hafði nefnilega orpið að vanda og komið upp tveim ungum. Snjótittlingar voru samir við sig, nokkur pör með fleyga unga, þúfutittlingspar á óðali í máfavarpinu og tvær maríuerlur sáust, ein fullorðin og einn ungfugl en óvíst hvort maríuerlan hafi orpið að þessu sinni. Ef til vill voru þær aðkomnar eins og ungur steindepill sem sást á tanganum. Í fyrra fannst æðarkolla með nýklakta unga, nú sást æðarpar á sjónum. Annars var erfitt að meta varp fugla og árangur að þessu sinni. Snemma voraði í ár og leiðangurinn var farinn í seinna lagi.   Ástand smádýralífs var erfitt að meta vegna ríkjandi veðurs á rannsóknatíma, vinda og regns. Smádýrin létu löngum sem minnst á sér kræla. Árangur söfnunar með háfum var því mun lélegri en oftast áður. Þarf því að treysta á að fallgildrur í gróðurmælireitum og tjaldgildra í máfavarpi gefi betri upplýsingar þegar tími gefst til að vinna úr afla þeirra. Þrátt fyrir óhagstætt veðrið uppgötvuðust fjórar bjöllutegundir sem ekki höfðu áður fundist á eynni. Var það afar óvenjulegt því sjaldgæft er að nýjar bjöllur skjóti upp kolli. Þær voru fjallasmiður (Patrobus septentrionis), steinvarta (Byrrhus fasciatus) og tvær tegundir jötunuxa sem þarf að staðfesta betur, báðar fágætar og önnur svo að líkast til er hún auk þess ný fyrir Ísland. Ef rétt reynist teldust tíðindin stór í þessum fræðum. Athygli vakti að kálmölur (Plutella xylostella) var áberandi á flögri og mikið var af lirfum hans á fjörukáli og melablómi, jafnvel svo að ummerki sæjust. Annars er kálmölur útlensk tegund en algengur flækingur. Stundum nær hann að fjölga sér hér á landi á plöntum krossblómaættar sem eru ættingjar kálplantna.   Leiðangursfólk   Fræðimenn frá Náttúrufræðistofnun Íslands að þessu sinni voru Borgþór Magnússon (leiðangursstjóri), Erling Ólafsson, Matthías S. Alfreðsson og Pawel Wasowicz. Frá Landbúnaðarháskóla Íslands voru Bjarni Diðrik Sigurðsson og Hafdís Hanna Ægisdóttir (sjálfboðaliði í hreinsunarátaki). Håkan Wallander frá Háskólanum í Lundi og Alf Ekblad frá Háskólanum í Örebro (rannsökuðu ákveðna þætti jarðvegsmyndunar). Þórdís Vilhelmína Bragadóttir, fulltrúi Umhverfisstofnunar. Vilhjálmur Þorvaldsson og Jón Bjarni Friðriksson frá Veðurstofu Íslands, mættu í lok tímans til að viðhalda sjálfvirku veðurstöðinni.   Náttúrfræðistofnun Íslands greindi frá.