Fyrsti kaflinn í sögu Kolbrúnar Hörpu

 Kolbrún Harpa Kobeinsdóttir gaf Eyjafréttum góðfúslegt leyfi til að birta fyrsta kaflann í sögu sinni, Silfurskrínið sem hún gefur á hljóðbók. Afinn í sögunni er byggður á Súlla á Saltabergi, sem réttu nafni hét Hlöðver Johnsen.   „Af hverju ætli hundarnir séu svona órólegir“? hugsaði Kolla, þar sem hún sat við æsispennandi bókalestur í notalega litla herberginu sínu.Hún strauk ljósbrúnann lokk frá enninu, hár hennar var stutt, slétt og glansandi. Athugul stór grænblá augun litu til hundanna. Kolla var yfirleitt óttalegur fjörkálfur, síbrosandi og stutt í smitandi hláturinn og átti því auðvelt með að laða að sér fólk með gleði sinni.Hún lét fara vel um sig í gamla rauða hægindastólnum sem hún fékk eftir ömmu sína fyrr á árinu, umvafin mjúku teppi yfir sér. Það var svo gott að eiga stólinn hennar ömmu og minnti hana á þá tíma þegar hún var lítil og sat í fanginu á elsku ömmu heima í Vatnsdal, en svo hét heimili ömmu hennar og afa. Amma Sigga var alltaf að lesa fyrir hana allskonar ævintýri og þar sem amma hennar var gömul leikkona fannst Kollu svo skemmtilegt að hlusta á hana lesa. Því hún Las með svo miklum tilþrifum og breytti rödd sinni þar sem við átti svo unun var á að hlusta. Allar sögur sem amma hennar Las upp urðu skyndilega að spennand leikriti þar sem amma var aðalpersónan í öllum hlutverkum og hún lifði sig inn í hvert einasta hlutverk hvort sem það var ljóti úlfurinn í Rauðhettu,skógarbjörn eða fögur prinsessa.Amma Sigga var allt þetta og meira til svo sögurnar urðu enn meira lifandi í huga Kollu og eftirminnlegri. En nú var hún dáin, Kolla andvarpaði og hugsaði hlýlega með söknuði til ömmu sinnar. Afi hennar elskulegur hafði komið færandi hendi með stólinn hennar ömmu, stuttu eftir að hún féll frá, því hann vissi hversu gott Kollu hafði þótt gott að sitja í honum og hlusta á sögurnar hennar í gegnum tíðina.     Þegar afi kom með stólinn hafði Kolla tárast og faðmað hann fast að sér því hún vissi að afa hennar þótti ekki síður vænt um þennan stól. Afi hafði hvíslað í eyra Kollu að stóllinn væri síðasta afmælisgjöfin frá ömmu Siggu til hennar sem var nýorðin 12 ára. Kollu fannst hann einfaldlega besti afi í heimi því hann var eins og amma hennar, fullur af fróðleik og ævintýrum og það voru ekki ófáar sögurnar sem hann hafði miðlað til hennar, ef amma þreyttist og tók hann við af henni. Kolla ferðaðist í huganum með þeim á ótrúlegustu staði, allt frá ævintýraheimum Grimmsbræðra þar sem ægði saman kóngafólki, tröllum og forynjum, til úteyjanna við Heimaey á veiðar með afa sínum...allt í þessum rauða stól. Í þessum fallega, yndislega rauða, gamla stól...stólnum hennar ömmu Siggu þar sem henni leið svo vel.   Hún leit á klukkuna og sá að það var komið fram yfir miðnætti. Hundarnir þrír Ninja og Diesel, sem voru af boxerkyni, og svo hann Aries, litli sæti tjúinn hennar, gáfu skyndilega frá sér niðurbælt urr. Þeir risu á fætur og gengu hratt í átt að glugganum. Úti var algert logn og stjörnubjartur himininn tindraði af norðurljósum en samt var eitthvað eins og það átti ekki að Vera .Kolla sussaði á hundana og lagði við hlustir en heyrði ekkert sem gæti möguleg komið hundunum í uppnám. Hundar heyrðu reyndar miklu betur en mannseyrað svo það var svo sem ekkert að marka þó hún heyrði ekki það sem þeir virtust heyra. Hún gekk að glugganum, opnaði hann og lagði aftur við hlustir. Það var jú einhver undarlegur niður þarna úti, hljóð sem hún kannaðist ekki við að hafa heyrt áður, sem magnaðist smá saman meðan hún horfði út um opinn gluggann. Hundarnir ókyrrðust og urruðu hærra en Aries litli tók upp á því að spangóla og hljóp síðan skjálfandi undir rúmið hennar Kollu. Stærri hundarnir, þau Diesel og Ninja, ráfuðu óróleg til og frá glugganum, og ýttu hausnum í Kollu líkt og þeir væru að reyna að stugga henni frá glugganum. „Svona ,svona þetta ER allt í lagi“ sagði hún blíðum, lágum rómi og strauk Diesel og Ninju um kollinn. En þau létu ekki segjast heldur héldu áfram að reyna að ýta við henni. Þar sem hún var í þann veginn að loka glugganum sá hún skyndilega ótrúlega skært ljós koma á miklum hraða ofan úr himinhvolfinu og hverfa ofan í Helgafell. Um stund ljómaði gígurinn í þessu mörg þúsund ára gamla,kulnaða eldfjalli en svo varð allt aftur svart og niðurinn hljóðnaði. Hundarnir urðu nú enn órólegri. Diesel gaf frá sér væl og hljóp að herbergisdyrunum. Ninja elti hann en Aries litli sat sem fastast undir rúminu, skjálfandi af hræðslu. Kollu varð ekki um sel að sjá þessa furðulegu sýn og það, ásamt undarlegri hegðan hundanna, varð til þess að hún skellti glugganum aftur og dró gluggatjöldin hratt fyrir líkt og hún gæti með því þurrkað út það sem hún hafði séð og heyrt. Hjartað í Kollu sló svo hratt og þungt að það var engu líkara en það væri á leiðinni upp í hálsinn á henni og rödd hennar titraði ER hún reyndi að róa blessaða hundana. Kolla gekk óstyrk að rúminu, lagðist á magann, dró Aries skjálfandi undan og hélt honum svo þétt að sér til að reyna að sefa hann. En það var spurning hvort þeirra titraði meira hún eða Aries litli. Hún lét sig falla niður í rauða stólinn og kallaði stóru hundana til sín sem enn voru að gefa frá sér þetta niðurbælda urr. Þeir komu að stólnum og tóku svo til við að brölta upp í fangið á henni. Þarna sat hún með hjartað upp í hálsi, alla hundana í fanginu og fann að Ninja titraði annað slagið. „Þetta hlýtur að hafa verið stjörnuhrap“ hugsaði Kolla. En hún hafði svo sem séð stjörnuhrap áður en það var bara ekkert líkt því sem hún hafði orðið vitni að rétt í þessu, ekki á nokkurn hátt. Þetta var einhvern veginn svo allt öðruvísi og þetta undarlega hljóð sem hún hafði heyrt, svo þungt, svo óhugnanlegt. Það fór hrollur um hana þar sem hún sat hálf klesst í gamla hægindastólnum með alla hundana í fanginu. Smá saman virtust þeir þó róast. Urrið hljóðnaði, skjálftinn hvarf og hjartað í Kollu tók að slá hægar. Ylurinn frá loðnu, mjúku hundakroppunum varð til þess að það seig smá saman svefnhöfgi á Kollu og innan stundar var hún steinsofnuð ásamt dýrunum í gamla rauða stólnum hennar ömmu Siggu.   Það var kominn morgunn er hún opnaði augun. Enn var dimmt í herberginu því dagsbirtan hafði enn ekki náð að brjótast í gegnum gluggatjöldin í herberginu hennar á þessum fagra laugardagsmorgni í desembermánuði. Þyngslin voru horfin af brjósti hennar og maga sem benti til þess að dýrin lágu ekki lengur í fanginu hennar. Kolla nuddaði augun syfjulega, leit píreygð í kringum sig og sá að hún var aðeins með Aries litla í fanginu. Ninja og Diesel lágu hinsvegar á bakinu, þétt upp við hvort annað, algerlega afslöppuð í rúminu hennar. Efri hluti trýnanna á þeim hafði lagst aftur á andlitin þeirra og lágu nú niður eins flappsar á flugvélavængjum svo efri gómurinn blasti við í allri sinni dýrð. Þessi stelling boxerana fannst henni alltaf jafn fyndin en Kolla hafði lesið sér til um það í hundabók að einmitt þessi stelling táknaði algert traust og vellíðan dýranna. Allt í einu skaut atburðum næturinnar niður í kollinn á henni. „Ég hlýt að hafa dreymt þetta“ hugsaði hún „Ég þarf nú varla að óttast fyrst að hundarnir liggja svona rólegir“. Það var þó ekki laust við að hjarta hennar tæki auka slátt þegar hún rifjaði upp þetta undarlega, þunga hljóð sem hún hafði heyrt og virtist fylgja skæra hvítbláa ljósinu sem komið hafði af himnum ofan, lýst upp gamla eldgíginn í Helgafelli en slokknað jafn fljótt og það hafði kviknað. ,,En hvað ef þetta var ekki draumur eftir allt saman?“. Kolla gerði sér allt í einu grein fyrir því að hún hafði sagt þetta upphátt, því Aries lyfti upp höfðinu og horfði spyrjandi á Kollu. Hún hló óstyrk að sjálfri sér og strauk Aries blíðlega þar til hann sofnaði aftur. Hugsunin um ljósið furðulega lét hana samt ekki í friði. Ætti hún að þora upp á Helgafell og kíkja ofan í þennan gamla gíg? „Æ..best að vera ekkert að minnast á þetta við mömmu, hún trúir mér alveg örugglega ekki og segir, eins og alltaf, að ég sé með alltof sterkt ímyndunarafl“. „En ef þetta gerðist nú í alvörunni og ef eitthvað hefur lent ofan í gígnum þá....“. Skyndilega greip hana gífurleg þörf til að ganga úr skugga um hvort hún hefði raunverulega séð það sem hún taldi sig hafa séð eða hvort þetta hafði verið draumur eftir allt saman. En ætti hún að fara ein, taka kannski hundana með sér eða jafnvel fá Val vin sinn með í ævintýraleit upp á Helgafell. Valur var jafnaldri Kollu og annar af tveimur bestu vinum hennar. Það var stutt á milli heimila þeirra og höfðu þau brallað margt skemmtilegt saman í hverfinu auk þess að fara í allskonar ævintýraferðir um Heimaey þar sem sjórinn og fjaran dró þau til sín allt frá því þau kynntust og urðu félagar. Þau kíktu oft á bryggjurnar, fóru að veiða úti á hafnargarði þar sem þau gátu líka fylgst með bátunum koma í land og öldunum sem urðu risavaxnar í kjölfarið og gáfu fjörusteinunum stórar skvettur þar til þær lægði aftur. Kolla og Valur höfðu oft og mörgum sinnum farið upp á Helgafell. Þá tóku þau yfirleitt Ninju og Diesel með sér því þeim þótti svo gaman að láta þessu vöðvastæltu, sterku hunda draga sig upp fellið í taumunum. Þegar snjóaði settust Kolla og Valur á magasleða, spenntu Ninju og Diesel fyrir sleðann og svo drógu hundarnir þau um götur og tún. Virtust dýrin ekki síður hafa gaman af slíkum sleðaferðum því þau réðu sér vart fyrir spenningi á meðan verið var að spenna á þau sleðabeislin. Einn leikur var þó í sérstöku uppáhaldi hjá hundunum en sá leikur snérist um að grípa snjóbolta með skoltunum aftur og aftur og aftur.   Já, ég verð að segja Val frá þessum draum... ef það var þá draumur hugsaði Kolla. Kanski vill Lilja vera með okkur ef henni er batnað af flensunni. Hún var alltaf svo spennt að vera með í ævintýraferðunum þeirra, Vals ef og þegar hún fékk leyfi frá foreldrum sínum sem ólu hana upp við mikinn aga og ákveðnar reglur. Pabbi hennar starfaði sem þjálfari í sundi og frjálsum íþróttum en mamma hennar vann í frystihúsinu hálfan daginn á meðan litlu tvíburabræður hennar þeir Geir og Gunnar voru í pössun á barnaheimilinu Sóla .Þeir voru nýorðnir fimm ára kátir og fyrirferðarmikilir en óttalegir mömmu strákar.. Kollu og Val fannst þau stundum vera heldur ströng við Lilju.Það hafði oft gerst að þegar þau komu til að spyrja eftir henni sögðu foreldranir að Lilja mætti ekki fara út að leika við þau þar sem hún þyrfti að passa litlu bræður sína, vinna heimalærdóm eða hjálpa til við heimilisverkin. Þegar þau gengu frá húsinu hennar Lilju litu þau stundum til baka og sáu hana þá horfa á eftir þeim gegnum rúðuna á glugganum sem var í herberginu hennar á efri hæðinni og veifa til þeirra. Þau veifuðu á móti og kölluðu hátt til hennar, við komum aftur seinna. Hún var einu ári yngri en þau Valur og Kolla, há og grannvaxin með sítt dökkt hár sem hún var yfirleitt með í tagli. Lilja var ekkert fyrir að láta mikið á sér bera þrátt fyrir að vera mikil íþróttamanneskja. Hún var sérstaklega góð í sundi og hafði unnið til margra gullverðlauna og svo var hún rosalega fljót að hlaupa.Þær stöllurnar höfðu stundum keppt hvor við aðra í spretthlaupi og Valur tók tímann en alltaf vann Lilja. Stundum var hún eins og raketta og þaut fram úr í hundrað metra hlaupi og blés ekki úr nös. Einu sinni manaði hún Kollu í kapphlaup upp hlíðar Helgafells og það verður ,aldrei aftur hugsaði Kolla með sjálfri sér og hló. "klippi hér á kaflann en hér ER búið að kynna krakkana til leiks" Hér fyrir NEðan ER svo úrdráttur sem kynnir afann í bókinni.       Kannski hann afi myndi trúa mér ef ég segi honum frá þessu, sagði Kolla en var ekki of viss um það. Hann ER nú svo sérstakur og trúir á svo margt sem aðrir fussa og sveia yfir. sagði Kolla. Lilja og Valur kinkuðu kolli enda þekktu þau gamla manninn vel og höfðu oft farið í heimsókn til Hans heim í Vatnsdal með Kollu. Ekki ósjaldan höfðu þau setið þar löngum stundum og hlustað á ævintýralegar og magnaðar sögur gamla mannsins frá því hann var ungur. Og rétt á meðan hann hvarf aftur til fortíðar kom geislandi blik í gömlu gráu augun Hans þegar hann minntist ferðanna í úteyjar. Eggjatöku og lundaveiði í Bjarnarey og hversu gaman hann hafði haft af þessum dýrmæta tíma með öllum þeim ótrúlega mörgu vinum sem hann hafði eignast gegnum tíðina. Strákarnir voru farnir að kalla mig Eyjajarlinn í Bjarnarey eftir að ég fór að eldast og var hættur að veiða sjálfur, sagði sá gamli og blikkaði krakkana og brosti þessu milda fallega brosi sem lýsti upp andlit þessa góðlátlega gamla manns. Enda langelstur í þessum veiðimannahóp sagði hann og hló.     Kolla viss fyrir víst að afi hennar var ekki deginum eldri en sá yngsti í veiðimannahópnum þegar þeir voru saman komnir. Hann var þeim eiginleika gæddur að það skipti ekki neinu máli við hvern hann ræddi um lífið og tilveruna eða með hverjum hann var að veiða ... Ungum sem gömlum. Hann var jafningi hvers og eins og þess vegna varð hann svo vinamargur og eftirsóttur ef til stóð að fara í veiði í Bjarnarey. Ekki síst.. Vegna þess að eftir hvern veiðidag ER kvöldaði sá gamli um að elda ofan í mannskapinn dýrindis lundasteik.Steiktan og spekkaðan með beikoni en þá var beikoninu troðið inn í bringurnar og gerði lundann enn mýkri og bragðmeiri fyrir vikið. Soðinn upp úr jafnri blöndu af vatni,kryddi,maltöli og rjóma svo útkoman varð þessi dýrðlega góða sósa sem hefði verið hægt að drekka eina og sér eða sjúga hana beint úr pottinum með röri. Og auðvitað sykurbrúnaðar kartöflur og annað gott meðlæti. En þessa snilldaruppskrift hafði amma hennar Kollu í upphafi gert að sinni og var alltaf við hana kennd ER einhverjir í fjölskyldunni reyndu sig til við þessa einstaklega góðu uppskrift hennar. Það var venja eftir kvöldmáltíðina að menn settust niður eftir veisluhöldin saddir og sælir. Þá var haldin kvöldvaka langt fram á nótt. Málin rædd og sagðar sögur þar sem sá gamli lék á alls oddi og fyllti veiðikofann af anda sínum með sínum einstaka frásagnarhæfileika. Þegar nóg var komið af sögum tók gamli maðurinn sér gítarinn í hönd og þá var sungið af innlifun : „Ljúft við lifum í Bjarnareyju lítill lundi en minna um meyju Það ER prestur að Ofanleyti sem vantar lunda að leggja í bleyti“ Gömul og góð vísa sem hafði reyndar enn fleirri erindi og meira að segja var búið að bæta við mörgum nýjum erindum, gengum tíðina.     Bestu kveðjur Kolbrún Harpa        

Rosknir Eyjamenn vilja borga sinn skatt

Jólakveðjur frá Jónasi Gísla í Mexíkó - Leiðrétting

 Jónas Gíslason var einn ágætra Eyjamanna í útlandinu sem heilsaði upp á lesendur í jólablaði Eyjafrétta. Jónas Gíslason hefur búið í Mexíkó í yfir 33 ár og er nú búsettur í Mexíkóborg með fjölskyldu sinni. Eitthvað hafði skolast til um fjölskylduhagi Jónasar en hið rétta er að konan hans Erika Ruiz og eru synir þeirra Erik og Ari. Fyrir átti Jónas soninn Jónas Gísla Ricardo og heitir konan hans Mariana, börn þeirra eru Iker og Maite. Þess má geta að Erik hefur verið hér í Eyjum sl. tvö sumur og spilað með 2.flokki karla ÍBV í fótbolta og kemur aftur til Eyja um miðjan apríl nk.   Eftir að blaðið fór í prentun sendi hann eftirfarandi pistil:   Núna er ég búinn að búa í 33 ár í Mexikó. Búinn að búa á ýmsum stöðum í landinu þennan tíma, en eins og er í norður hluta Mexíkóborgar. Núna er ég helst að brasa í orkugeiranum. Geri mælingar á orkugæðum hjá stóriðnfyrirtækjum og býð þeim lausnir. Nú er verið að opna allan orkugeirann upp fyrir einkageirann, olíu, jarðvarma, vatnsafl, vind og sólaorku. Ég er kominn af stað í jarðvarmanum, en Mexikó er fjórði stærsti framleiðandinn í jarðvarmanum í heiminum í dag. Jólahald hérna er með mjög svipuðu móti eins og heima, fyrir utan það að stórhríðirnar hérna eru mun vægari á þessum tíma ársins!!! Fyrir utan það að fá hefðbundnar jólagjafir á aðfangadgskvöl koma vitringarnir 3 líka með leikföng til barnanna á þrettándanum, sem er stór dagur hérna. Svo borða þeir náttúrulega saltfisk og fá sér laufabrauð en sem betur fer eru þeir ekki komnir uppá bragðið með skötuna!!!!   Viðkomandi eru beðnir velvirðingar á þessum mistökum. Rirstjóri.    

Magnús Ríkarðsson ráðinn skipstjóri á nýjan ísfisktogara Vinnslustöðvarinnar

Eins og áður hefur verið kynnt þá hefur Vinnslustöðin skrifað undir samning um smíði á nýjum ísfisktogara fyrir Vinnslustöðina. Þegar er hafin vinna við smíði skipsins í Kína. Skipið verður 50,7 metra langt og 12,8 metra breitt. Hinu nýja skipi er ætlað að leysa togarann Jón Vídalín VE af hólmi. Með sérstakri hönnun skrokks og óvenju stórri skrúfu, miðað við stærð skipsins, verður skipið 60% aflmeira en Jón Vídalín VE án þess að olíunotkun aukist að sama skapi. Skipið verður búið þremur rafdrifnum togvindum og getur dregið tvær botnvörpur samtímis. Tæknibúnaður verður allur eins og best verður á kosið og aðbúnaður áhafnar í samræmi við nútímakröfur.   Skipstjóri á hinu nýja skipi, sem áætlað er að verði komið til heimahafnar um mitt ár 2016, verður Magnús Ríkarðsson. Magnús fæddist í Ólafsvík þann 20. ágúst 1964. Hann byrjaði til sjós í Ólafsvík með föður sínum 14 ára gamall á Gunnari Bjarnasyni. Árið 1982 hélt Magnús til Vestmannaeyja í stýrimannaskólann. Í kjölfarið fór hann sem 2. stýrimaður á Bylgju VE og var hann þar í 1 ár. Lá leið hans þá aftur vestur á Snæfellsnes þar sem hann fór sem stýrimaður á Hamar frá Rifi eina síldarvertíð. Magnús hélt að því loknu til Vestmannaeyja þar sem hann hefur verið allar götur síðan. Magnús var stýrimaður á Suðurey VE eftir að hann fluttist alfarið til Vestmannaeyja. Árið 1987 hófst skipstjórnarferill Magnúsar. Fyrst var hann með Sigurvík VE og þar á eftir Bergvík VE í eigu sömu útgerðar. Magnús hefur frá árinu 1993 verið skipstjóri á Drangavík VE sem er í eigu Vinnslustöðvarinnar þar sem Magnús hefur verið afburðar skipstjóri. Magnús er kvæntur Önnu Huldu Long og eiga þau 4 börn og eitt barnabarn.   Vinnslustöðin fagnar því að Magnús hafi verið tilbúinn að taka að sér það mikilvæga verkefni að stjórna hinu nýja skipi og óskar Magnúsi áframhaldandi velfarnaðar í starfi hjá Vinnslustöðinni.      

The hunger games

Ég horfði á bíómyndina The hunger games 2 um helgina. Myndir sem hafa fengið mikið lof og eru verðlaunaðar víða erlendis, en ég verð að viðurkenna alveg eins og er að mér fannst önnur myndin alveg jafn léleg og fyrsta myndin, og söguþráðurinn ansi þvælukenndur, en eitt greip þó athygli mína. Í myndunum kemur fram gríðarlega mikill munur á þeim ríku og þeim fátæku. Í síðustu viku hlustaði ég svo á umræður á RÚV um nýlega könnun, þar sem kannað var hvaða áhrif það hefði haft hjá þjóðum eins og t.d. á Íslandi, þar sem ráðamenn gera allt sem þeir geta til þess að styðja við þá sem hafa fjármagn til þess að reka fyrirtæki í von um að skapa þannig fleiri atvinnu tækifæri til þess að auka tekjur hjá öllum. Það sem vakti mesta athygli við þessa könnun er að niðurstaða könnunarinnar að þar sem stuðningur ráðamanna við þá ríku gerðu fyrst og fremst væri að auka bilið enn meira milli ríka og fátæka. Þeir ríku ruðu sem sé ríkari, og þeir fátæku fátækari. Sjálfstætt starfandi iðnaðarmaður í Vestmannaeyjum sagði við mig fyrir nokkru síðan, að hér í bæ væri til svo ríkt fólk að það gæti í raun og veru leyft sér hvað sem er og gerði það. Fyrir nokkru síðan var ég staddur í Lyf og heilsu, þar sem á undan mér var maður sem ég veit að er öryrki og það vakti athygli mína að þessi öryrki var að biðja lyfsalann um að lána sér lyfin sín því hann gæti ekki borgað þau fyrr en um mánaðarmótin. Það er því miður staðreynd að munurinn á milli þeirra ríku og fátæku hefur sennilega aldrei verið meiri á Íslandi heldur en í dag. Margir hafa sagt við mig í Eyjum að undanförnu á þessum tímum hagræðingar og fækkun starfa í sjávarútvegi, að það hefði viljað sjá miklu meira af hagnaði stóru fyrirtækjanna skila sér aftur til Eyja í frekari atvinnusköpun, enda hafa margir misst vinnuna í nafni hagræðingarinnar á undanförnum árum og klárlega vantar a.m.k. eitthvað uppá að hinir sterk efnuðu skynji betur samfélagslegu ábyrgð sína á bæjarfélaginu og nýti meira af hagnaði sínum hér í Eyjum frekar en til fjárfestingar annar staðar. Sem betur fer verða aldrei haldnir Hungur leikar á Íslandi og sem betur fer eru fjölmörg tækifæri til staðar fyrir þá, sem eru sterk efnaðir til þess að láta gott af sér leiða, og sem betur fer eru margir sem nýta sér það, en þörfin er gríðarleg. Það er afskaplega góð tilfinning að geta látið gott af sér leiða. Með von um kærleiksrík og ánægjuleg jól, óska ég öllum Eyjamönnum sem og landsmönnum gleðilegra jóla.    

Arnar Péturson ráðin þjálfari Handboltastjarnanna (Hvítir)

Nú rétt í þessu voru Handboltastjörnurnar (Hvítir) að staðfesta ráðningu á nýjum þjálfara. Eftir fréttir gærdagsins um að Daði Páls hefði tekið að sér þjálfun Rauða liðsins varð Hvíta liðið að bregðast hratt við. Það var fundað í alla nótt og náðu aðilar ekki saman fyrr en rúmlega átta í morgun.   Birgir Reimar talsmaður Hvíta liðsins sagði að liðið hafði lagt mikla áherslu á að fá Erling Richardsson sem þjálfara en hann hafi ekki treyst sér í verkefnið að svo stöddu. ,,Skrefið var of stórt og fannst öruggara að taka að mér miðlungslið í Bundesligunni þar sem pressan er minni á að liðið nái árangri‘‘, sagði Erlingur.   Þá lá beinast við að tala við sigursælasta þjálfara sem eyjarnar hafa alið af sér, sjálfan Arnar Péturson, sem gerði ÍBV að Íslandsmeisturum í vor. Arnar var gríðalega ánægður með það traust sem honum er sýnt með þessari ráðningu ,,Svona tækifæri býðst bara einu sinni á ævinni, auðvitað þýðir þetta fjarveru frá fjölskyldu en hún stendur eins og klettur við bakið á mér“ sagði Arnar klökkur, en þegar þarna var komið mátti greina tár leka niður karlmannlegu kinnbein hans.   En hversu langt getur liðið náð undir þinni stjórn? „Auðvitað vill ég vinna bikara, þess vegna er maður í þessu sporti. En það er bara gamla góða klisjan; Einn leikur í einu og sjáum hvert það skilar okkur“ sagði Arnar nokkuð hógvær áður en hann brotnaði alveg og rauk í fangið á Minnu sem var viðstödd fréttamannafundinn að beiðni Arnars. Núna verður gaman að sjá hvernig Arnar og Daði muni nálgast leikinn sem hefst klukkann 18 á föstudaginn. Eitt er þó víst, það má enginn missa af þessari VEISLU!!  

Lögreglunámið hefði breyst mikið gegnum árin

Föstudaginn 12. desember 2014 fór brautskráning nemenda Lögregluskóla ríkisins fram við hátíðlega athöfn í húsnæði skólans að Krókhálsi 5b. Brautskráðir voru 16 nemendur sem hófu grunnnám við skólann þann 14. janúar 2014. Í fyrsta sinn í sögu lögreglunáms á Íslandi voru konur í meirihluta brautskráðra en í hópnum voru 5 karlar og 11 konur, eða 68,75% brautskráðra nemenda. Við athöfnina fluttu ávörp Karl Gauti Hjaltason, skólastjóri Lögregluskóla ríkisins, Ólöf Nordal, innanríkisráðherra og Páley Borgþórsdóttir, sem tekur við starfi lögreglustjóra í Vestmannaeyjum um næstu áramót. Rut Herner Konráðsdóttir og Páll Fannar Helgason fluttu, fyrir hönd nemenda, annál ársins og hljómsveit, skipuð núverandi og fyrrverandi lögreglumönnum, flutti tvö lög við athöfnina.   Frá þessu er sagt á vef Lögregluskólans sem Karl Gauti, fyrrum sýslumaður í Vestmannaeyjum , tók við í sumar sem skólastjóri.   Hæstu meðaleinkunn á lokaprófum náði Erna Dís Gunnarsdóttir, 9,10 og með aðra hæstu einkunn voru Björk Jónsdóttir og Rósa Árnadóttir, 8,90. Þessir nemendur fengu viðurkenningu frá skólanum fyrir góðan námsárangur. Meðaleinkunn allra útskriftarnemendanna var 8,27, sem er frábær árangur.   Lögreglufulltrúarnir sem starfa við Lögregluskóla ríkisins völdu úr hópi nemenda „Lögreglumann skólans“ og varð Rósa Árnadóttir fyrir valinu.   Í ávarpi sínu nefndi Karl Gauti Hjaltason m.a. að lögreglunámið hefði breyst mikið gegnum árin og verið lagað að kröfum tímans. Það hafi lengi verið framtíðarsýn skólans að lengja lögreglunámið en fyrir margra hluta sakir hafi ekki tekist að koma náminu í það horf sem menn hafi talið skynsamlegast.   Karl Gauti sagði breytingar á náminu í farvatninu, í kjölfar vinnu starfshóps sem falið var það verkefni að endurskoða skipulag og starfsemi Lögregluskóla ríkisins og gera tillögu til ráðherra að framtíðarskipan lögreglumenntunar. Í þessu sambandi sagði Karl Gauti afar brýnt að gæta þess að námið verði áfram tengt lögreglustarfinu og að skólinn verði sú tenging við lögregluna sem nauðsynleg er talin. Þá sagði hann mikilvægt að lögreglan í landinu láti það ekki gerast að fjármunir verði sparaðir til menntunar lögreglu á sama tíma og kröfur séu gerðar um lengingu grunnnámsins og færslu þess upp á háskólastig.   Karl Gauti sagði eitt það mikilvægasta sem lögreglan í landinu ætti væri traust fólksins og að ítrekað hafi lögreglan mælst með eitt mesta traust allra stofnana landsins. Það fjöregg þyrfti að varðveita, það gerði lögreglan best með því að vanda öll vinnubrögð, nálgast verkefni sín af ákveðni og síðast en ekki síst að koma fram við borgarana af virðingu.   Ólöf Nordal sagði m.a., í ávarpi sínu, það ánægjulegt hversu margar konur væru í útskriftarhópnum. Sagði hún hópinn eiga í vændum vandasamt og mikilvægt starf sem væri líka þakklátt. Ólöf minntist á tillögur starfshóps um breytingu á grunnnámi lögreglumanna þar sem gert væri ráð fyrir að námið yrði þriggja ára nám á háskólastigi. Sagði hún það grundvallarbreytingu á menntun lögreglumanna, enda væri það stefna stjórnvalda að efla löggæsluna og að lögreglan væri ávallt sem hæfust til að takast á við fjölbreytt verkefni. Fram kom í máli Ólafar að hún myndi meta tillögur starfshópsins á næstunni.   ,,Við þurfum ávallt að eiga lögreglulið sem getur mætt nýjum verkefnum, lögreglulið sem er tilbúið að setja sig inn í nýjar aðstæður og lögreglulið á sterkum grunni sem getur lagt á sig stöðugt nýjar áskoranir. Liður í því er í fyrsta lagi grunnmenntunin, í öðru lagi reynslan og hæfnin og í þriðja lagi símenntun sem viðheldur þessum grunni,“ sagði Ólöf meðal annars.     Að ávarpi sínu loknu afhenti Ólöf Nordal þeim Rósu Árnadóttur og Sunnefu Burgess sérstaka viðurkenningu fyrir að ná glæstum árangri í íslensku en þær fengu báðar lokeinkunnina 9,5 í námsgreininni. Viðurkenningin er annars vegar farandbikar, sem gefinn var af dómsmálaráðherra á sínum tíma, og hins vegar bókarverðlaun sem gefin eru af Landssambandi lögreglumanna.   Í annál nemenda röktu Páll Fannar Helgason og Rut Herner Konráðsdóttir, á gamansaman hátt, það minnisstæðasta úr náminu á árinu, sem þeim þótti í heild sinni hafa verið stórskemmtilegt og fjölbreytt. Meðal þess sem þau nefndu var næturæfing, þjálfun í valdbeitingu og notkun táragass, notkun talstöðva, akstursþjálfun og þjálfun með Landhelgisgæslunni.     Páll Fannar og Rut sögðu að nemendur myndu hugsa til tímans í Lögregluskóla ríkisins með söknuði og að þeir hafi fengið góðan undirbúning fyrir lögreglustarfið í skólanum á þessu ári. Þau hrósuðu sérstaklega starfsfólki skólans, og öllum þeim sem nemendur kynntumst í náminu, fyrir fagmennsku. Að lokum sögðu Páll Fannar og Rut að nemendur mættu vera stoltir af því að hafa lokið námi við Lögregluskóla ríkisins og sögðust þess fullviss að þeir myndu allir vinna gott lögreglustarf í framtíðinni.   Páley Borgþórsdóttir beindi orðum sínum til nemenda og sagði m.a. að nú væri stór dagur í lífi þeirra, dagur sem markaði upphaf, upphaf að nýju starfi, nýjum áskorunum og nýjum tækifærum. Þeir ættu eflaust langan starfsferil fyrir höndum en meðalstarfsævi væri talin vera um 35 ár. Páley óskaði nemendum innilega til hamingju með að vera að hefja starfsævi sína, hún yrði viðburðarík og áhugaverð, ef þeir leyfðu það.   Páley sagðist vilja deila uppáhalds spakmæli sínu með nemendum og bjóða þeim að gera það að sínu eigin. Spakmælið er komið frá Dalai Lama, sem útskýrði mannlega hamingju með þeim orðum að hún sé ekki fólgin í því að gera það sem hver og einn hefur ánægju af, heldur að hafa ánægju af því sem hann gerir. Páley sagði þetta snúast um viðhorf, með hvaða viðhorfi tekist er á við verkefni hvers dags.   Páley sagði nemendunum að þeir væru þrautþjálfaðir í allskyns viðbrögðum við erfiðar aðstæður, þar sem þeim væri uppálagt að bregðast við af öryggi og fumleysi. Það væri hins vegar ekki síður mikilvægt að hafa stjórn á hugsuninni og huganum. Það ætti svo margt eftir að henda í kringum þá sem þeir hefðu enga stjórn á og þá væri gott að muna að hver og einn stjórni allajafna aðeins sínum viðbrögðum sem gætu svo aftur skipt sköpum.   Páley brýndi fyrir nemendum að hafa það viðhorf að öll verkefni skipti máli, að sjá tilganginn í smávægilegustu og erfiðustu verkefnum og halda í gleðina. Einnig hvatti hún nemendur til að vera jákvæða, bjartsýna og trúa á hið góða. Í spakmæli Dalai Lama væri fólgið að njóta hversdagslegra athafna, vera vakandi, lifa í augnablikinu og læra að njóta þess.     Í ávarpi sínu ræddi Páley um jafnréttismál og bað nemendur, sem nú væru að byrja starfsævina, um að vera vakandi og standa saman, jafnrétti snerist um jöfn tækifæri karla og kvenna og væri fyrir bæði kynin. Kynin væru ólík, bæði að líkamlegri getu og ýmsum eiginleikum, en vægu hvort annað svo sannarlega upp.   Að lokum sagði Páley við nemendur að þeir myndu eiga gæfuríka starfsævi ef þeir bæru virðingu hver fyrir öðrum og öllum manneskjum og hefðu ánægju af því sem þeir gerðu, jafnt í leik og starfi.       Myndirnar tóku þeir Jóhannes Tómasson, upplýsingafulltrúi innanríkisráðuneytisins og Guðmundur Ásgeirsson, lögreglufulltrúi við Lögregluskóla ríkisins.    

Tveir skiluðu inn tilboðum í líkamsræktarsalinn

Frestur til að skila inn tilboðum í leigu á líkamsræktarsal Íþróttamiðstöðvarinnar frá og með 1. janúar 2016. Tvö tilboð bárust, frá GYM-heilsu sem rekur salinn í dag og frá líkamsræktarstöðinni Hressó. Samkvæmt upplýsingum Jóns Péturssonar, framkvæmdastjóra hjá bænum bauð GYM-heilsa í leigu á sal og umsýslu. Tilboðið felst í því að að halda áfram samstarfi við bæinn samkvæmt núverandi samningi. Fyrirtækið á tækin sem eru í salnum og er leiga og þjónustugjald 145.000 krónur á mánuði og 1550 krónur í umsýslukostnað á hvern einstakling. Hækkar leiga og gjöld samkvæmt vísitölu. Hressó líkamsræktarstöð býður 150.000 krónur fyrir leigu á sal og 2000 krónur í umsýslukostnað. „Nú verður farið í að skoða betur tilboðin og fá upplýsingar um þætti s.s. verð á árskortum og fleira,“ sagði Jón.     Auglýsing Vestmannaeyjabæjar:  Vestmannaeyjabær sem leigusali óskar eftir tilboðum í leigu á húsnæðisaðstöðu heilsuræktarsals sem tengdur er við sundlaug Íþróttamiðstöðvar, frá og með 1. janúar 2016. Eftirfarandi skilyrði eru gerð til tilboðsgjafa: • þarf að hafa reynslu af rekstri líkamsræktar • þarf að vera með árskort á sanngjörnu verði • þarf að bjóða upp á tæki og tól frá viðurkenndum aðilum • þarf að hafa alla ábyrgð, eftirlit, umsjón og þrif á starfsaðstöðu • Þarf að geta sýnt fram á tryggan rekstur með framvísun viðurkenndra ársreikninga auk þess gerir leigusali áskilnað um tryggingar fyrir leigugreiðslum • leigusamningur gildi í 5 ár Innifalið í tilboði skal vera: • tilboð í leigu á sal (131,6 fm) • tilboð í umsýslukostnað vegna sölu árskorta • það er skilyrði að hver einstaklingur sem kaupir kort í líkamsrækt greiði aðgang að sundi skv. gjaldskrá Íþróttamiðstöðvar. Við úrvinnslu og mat tilboðsgagna verður hafður til hliðsjónar IV. kafli Innkaupareglna Vestmannaeyjabæjar sem nálgast má á heimasíðu Vestmannaeyjabæjar. http://vestmannaeyjar.is/skrar/file/samthykktir/innkaupareglur_vestmannaeyjabaejar.pdf Rekstur líkamsræktar við sundlaug bæjarins, ábyrgð, eftirlit, umsjón og þrif er sjálfstæður rekstur og að öllu leiti aðskilinn rekstri Vestmannaeyjabæjar. Tilboðsfrestur er til kl. 12:00 þann 12. desember 2014. Tilboð verða opnuð í fundarsal Ráðhússins kl. 14:00 sama dag. Tilboðum skal skilað í afgreiðslu Ráðhússins merkt „Tilboð í leigu á húsnæðisaðstöðu Íþróttamiðstöðvar“. Nánari upplýsingar veitir Jón Pétursson, framkvæmdastjóri fjölskyldu- og fræðslusviðs Vestmannaeyjabæjar í síma 488 2000 eða jonp@vestmannaeyjar.is      

„Hún kallar mig teboðshræsnara“

Erum við "Teboðshræsnarar" sem ræðum góð gildi og kristna trú? spurði Ásmundur Friðriksson alþingismaður á Alþingi í dag. Hann ræddi í þinginu um tiltrú á þingið og framkomu þingmanna. Pressan.is birti þessa frétt af umræðunni. Ásmundur Friðriksson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, er sár og svekktur út í Sigríði Ingibjörgu Ingadóttir og fleiri þingmenn fyrir framgöngu þeirra. Ásmundur kvaddi sér hljóðs í störfum þingsins í morgun til að gagnrýna framferði þingmanna á síðustu dögum og sagði þá hafa brugðist í því verki sýnu að bæta ásýnd þingsins. Sjálfur hafi hann á síðasta kjörtímabili hringt í samflokksmenn sína og skammað þá fyrir málþóf sem að hans mati er niðurlægjandi fyrir þingið. Hann fordæmdi það málþóf sem stjórnarandstaðan stóð fyrir í gær og sagði það til háborinnar skammar. Þá sagði hann virðingu þingmanna í garð hvers annars enga og vísaði þar meðal annars í ummæli Sigríðar Ingibjargar Ingadóttur sem, líkt og fram kom í frétt Eyjunnar, um „teboðshræsni“. Ég, sem sjálfur hef rætt um góð gildi lífsins og kristna trú sem mér er hugleikin, fæ kaldar kveðjur frá góðum samstarfsmanni í velferðarnefnd, háttvirtum þingmanni Sigríði Ingibjörgu Ingadóttur, sem kallar mig teboðshræsnara. Hún kallar mig teboðshræsnara fyrir að tala um góð gildi lífsins. Er það þessi andi sem að við viljum að ríki í þessu húsi? [...]Þeir þingmenn sem að tala svona, þeir eru ekki að lítillækka sjálfa sig, þeir eru að lítillækka þennan vinnustað, þennan vinnustað sem fólkið í landinu er að líta til og vill að borin sé virðing fyrir. En við gerum það ekki með svona talsmáta. Steingrímur J. Sigfússon, þingmaður Vinstri grænna, svaraði Ásmundi og sagði það fráleitt að tala um málþóf. Þingstörf hafi gengið mjög greiðlega fyrir sig sem sjáist best á því að það stefni í að þeim ljúki í dag, 16. desember.  

Prófað eftir hádegi í FÍV

Nemendur Framhaldsskólans í Vestmannaeyjum (FÍV) sem þreyttu jólaprófin að þessu sinni upplifðu líklega minni þreytu en áður, þar sem breyting var gerð á próftíma. Öll próf í FÍV hófust klukkan 13 að þessu sinni en áður hafa þau byrjað klukkan 9 á morgnana. Helga Kristín Kolbeins, skólameistari, segir að breytinguna megi rekja til Íslandsmeistaratitils ÍBV í handbolta síðastliðið vor. Daginn eftir úrslitaleikinn eftirminnilega við Hauka á Ásvöllum í Hafnarfirði var próf í FÍV. Fjölmargir nemendur fóru á úrslitaleikinn og komu heim til Eyja með Herjólfi seint um kvöldið að leik loknum. Stjórnendur skólans komu til móts við nemendur með því að færa prófið daginn eftir leik til klukkan 13.   Gefst vel að hefja próf eftir hádegiðKennurum í FÍV fannst þetta takast vel og höfðu á orði að nemendur væri tilbúnari en áður að þreyta próf. Í kjölfarið skapaðist umræðu um hvort breyta ætti tímasetningu prófa alfarið og einnig hafa verið gerðar breytingar á kennslutíma. „Í haust höfum við hafið kennslu klukkan 9 í stað 8 áður, tvo daga í viku. Okkur hefur fundist það gefast vel,“ segir Helga Kristín í samtali við Eyjafréttir.is. „Það á alveg eftir að skoða hvort árangurinn sé betri og ætlum við okkur þennan vetur til að meta það. Það eru kostir og gallar við allt og það eru alls ekki allir sammála um að byrja prófin klukkan 9,“ segir Helga Kristín. Hún segir að námsárangur á nýlokinni önn liggi ekki fyrir en það sé tilfinning kennara að nemendur skrifi meira og nýti próftímann betur en áður.   Próf breytastHelga Kristín bendir á að próf breytist með breyttu námsmati. Nú tíðkist varla lengur að hafa svokölluð 100% próf, þar sem einkunn prófanna gildir alfarið sem lokaeinkunn áfanga. Það færist þess í stað í aukana að nemendur hafi lokið hluta af námsmati áður en til lokaprófs kemur. „Þetta á eftir að leiða til þess að próftími styttist. Ég á von á að það verði tvö til þrjú próf á dag þegar breyting á námsmati verður að fullu gengin í gegn. Það skiptir mestu að nemendur nýti tímann sem best í skólanum,“ segir Helga Kristín.   Hefja skóladaginn seinna í skammdeginuHún segir að það sé allur gangur á því hver próftímí er í framhaldsskólum landsins. „En það er til skoðunar í skólum almennt hvenær best er að byrja skóladaginn. Það er óneitanlega mjög mikið myrkur í skammdeginu og það mætti skoða hvort það hefði jákvæð áhrif að byrja heldur seinna á morgnana. Það er líka ekkert sem segir að skólinn þurfi að byrja á sama tíma dagsins alla mánuði ársins,“ segir Helga Kristín Kolbeins, skólameistari Framhaldsskólans í Vestmannaeyjum.  

Skipasmíðastöðin ber kostnað af viðgerð Sigurðar VE

Sigurður VE er á heimleið eftir þriggja mánaða viðgerð í Noregi. Siglingin hefur gengið hægt vegna veðurs eins og sjá má í myndbandi sem birt var á Eyjafréttum í gærkvöld. Skipið var smíðað í Tyrklandi og ber skipasmíðastöðin þar í landi kostnað af viðgerðinni. Eyþór Harðarson, útgerðarstjóri Ísfélagsins, segir að bilun hafi komið upp í spilkerfi skipsins. Frágangur á lögnum var ekki fullnægjandi. „Þetta er alfarið ábyrgðarmál sem snýr að skipasmíðastöðinni,“ segir Eyþór í samtali við Eyjafréttir.is.   Stefán Friðriksson, framkvæmdastjóri Ísfélagsins, segir í samtali við kvotinn.is að skipasmíðastöðin greiði fyrir úrbæturnar enda eigi hún að skila nýju skipi með allan búnað í lagi. „Það var hins vegar afar bagalegt að geta ekki beitt nýju skipi við veiðarnar í sumar og haust. Skipið fór utan áður en makrílvertíðinni lauk. Við náðum þó kvótanum í makrílnum, norsk-íslensku síldinni og íslensku sumargotssíldinni,“ segir Stefán.   Stefán segir að loðnan skipti félagið mestu máli og þar muni Sigurður VE koma að góðum notum. Því miður sé upphafskvótinn afskaplega lítill, ríflega 100.000 tonn og af því komi aðeins um 24.000 tonn í hlut Ísfélagsins. Hann segist vonast til þess að kvótinn verði aukinn, enda hafi náðst góð mæling á loðnuna í fyrra, þó svo það hafi ekki tekist í ár. Mælingin þá bendi til að loðnan standi nokkuð vel.

Áform um smíði nýs Herjólfs óbreytt

Það hefur vakið athygli að ekki er  gert ráð fyrir fjárframlögum til byggingar nýs Herjólfs eins fyrirheit eru um. Ekki er þó allt sem sýnist því í nefndaráliti fjárlaganefndar Alþingis segir:  „Þá er vakin athygli á því að áform um smíði nýrrar Vestmannaeyjaferju eru óbreytt. Unnið verður að fjármögnunarleiðum samhliða undirbúningi útboðs sem fyrirhugað er á fyrri hluta komandi árs."  Eyjafréttir leituðu til Elliða Vignissonar bæjarstjóra hvernig þetta mál horfir við honum:    „Við gerð fjárlaga fundum við afar eindregin vilja ríkisstjórnar til að setja framtíðarsamgöngur til Vestmannaeyja á oddinn. Sjálfur hef ég átt tugi funda vegna þessa með ráðherrum, þingmönnum og embættismönnum. Róðurinn var af sjálfsögðu þungur enda fjárlögin í járnum. Það er því afar ánægjulegt að sjá að áform um smíði nýrrar Vestmannaeyjaferju eru óbreytt. Ef allt fer að óskum verður smíði ferjunnar boðin út í febrúar og vonandi hægt að hefja smíði eigi síðar en í maí. Það gefur von um að ný ferja hefji siglingar við lok ársins 2016.   En hvað merkir að unnið verði að fjármögnunarleiðum samhliða undirbúningi útboðs? Það merkir að ríkið heldur því opnu að fara í samstarf við þriðja aðila um fjármögnun. Þannig hefur það til að mynda komið til álita að Vestmannaeyjabær taki þátt í verkefninu og eignarhaldi á ferjunni gegn leigusamningi við ríkið. Eftir atvikum verði þá skoðað samstarf við fagfjárfesta svo sem lífeyrissjóði og hverskonar innviðasjóði.   Hefur Vestmannaeyjabær hafið slíkan undirbúning? Já við höfum verið að skoða þessi mál af fullri alvöru án þess að nokkur ákvörðun liggi fyrir. Ég hef ma. rætt þetta við Ólöfu Nordal innanríkisráðherra og Bjarna Benediktsson fjármálaráðherra. Þá hef ég átt fundi með innlendum og erlendum fagaðilum og fjárfestum. Á slíkt ber þó að líta sem algeran grunnundirbúning enda hefur enn engin ákvörðun verið tekin um hvaða leiðir verði farnar við þessa mikilvægu innviðafjárfestingu ríkisins. Vestmannaeyjabær er með þessum undirbúningi eingöngu að gera sig kláran í bátana til að vera tilbúin ef á aðkomu Vestmannaeyjabæjar reynir.   Hvað með ferjuna sjálfa. Teljið þið að hún komi til með að standa undir væntingum og verða sú lausn sem samfélagið hér þarf á að halda? Nú er það svo að við bæjarfulltrúar verðum að stóla á aðra þegar kemur að siglinga- og hafnartæknifræðilegum atriðum. Við höfum haft –og höfum enn- áhyggjur af frátöfum og burðargetu skipsins. Þetta tvennt er hinsvegar nátengt því eftir því skipið verður stærra þá þarf það einfaldlega að sigla oftar til Þorlákshafnar. Við höfum í því samhengi sett fram þau viðmið að ekki sé ásættanlegt að fjöldi þeirra daga sem ferðir í Landeyjahöfn falli alveg niður séu fleiri en 10. Þá höfum við ítrekað lýst áhyggjum af burðargetu hins nýja skips. Þótt hægt sé að fallast á þau rök sem fram hafa komið um að vegna þess hversu mikið ódýrara í rekstri hið nýja skip sé þá verði mögulegt að bregðast við takmarkaðri flutningsgetu með fleiri ferðum án viðbótarkostnaðar miðað við það sem nú er. Það reynir hinsvegar á traust á ákvörðunum pólitískra fulltrúa sem fara með forræði samgangna. Slíkt traust hefur því miður ekki verið til staðar hjá bæjarbúum í mörg ár. Sú vöntun á trausti útskýrist af því að samgöngur við Vestmannaeyjar hafa lengi verið langt frá því sem boðlegt er og viðbrögð opinberra aðila ekki í samræmi við þörfina. Þá hafa bæjarfulltrúar einnig margsinnis haldið því til haga að sé mið tekið af umferðarspá Vegagerðar í siglingum milli lands og Eyja sé þörf fyrir tvö skip eins og það sem nú er verið að smíða. Þannig að auðvitað höfum við bæjarfulltrúar allar sömu áhyggjur og bæjarbúar almennt.   En þá höfnin sjálf. Hvað þarf að gera með hana? Eins og ég segir þá munum við bæjarfulltrúar aldrei finna lausn á verkfræilegum þáttum. Landeyjahöfn er í eigu ríkisins og rekin á ábyrgð samgönguyfirvalda. Við höfum því ítrekað krafist þess að smíðatími nýs skips verði nýttur til að gera úrbætur á Landeyjahöfn með það að markmiði að þegar hið nýja skip kemur til þjónustu standist það væntingar.   Jafnvel þótt allt fari á besta veg hvað varðar nýsmíði þá eru enn amk. tvö ár í að hún komi til þjónustu. Hvað með tímann þangað til? Núverandi ástand er illþolanlegt en það er nú samt grá veruleikinn að sennilega þurfum við að lifa við þetta svona þar til ný ferja kemur. Vissulega höfum við bæjarfulltrúar ítrekað krafist þess að brugðist verði við þessari stöðu með því að leigja heppilegt skip til þjónustu í Landeyjahöfn. Öllum hefur lengi verið ljóst að Herjólfur ræður illa við aðstæður í siglingum til Landeyjahafnar. Ítrekað hefur hætta skapast og í raun er það þrekvirki að skipstjórum og áhöfn Herjólfs skuli hafa þó tekist að nýta höfnina jafn mikið og raun ber vitni. Við getum hinsvegar lítið gert annað en pressað og þrýst. Það höfum við gert og það gerum við áfram.    

Ekki fé í nýja Herjólf í fjárlagafrumvarpi

Ríkið hefur ekki ákveðið hvernig á að fjármagna smíði á nýrri Vestmannaeyjaferju, en ekki er gert ráð fyrir fjármagni í hana í fjárlögum næsta árs. Bæjarstjóri Vestmannaeyja segist þó trúa því að hún verði tilbúin til siglingar 2016.   RÚV.is greinir frá því að í frumvarpi til fjárlaga næsta árs segi að ekki liggi fyrir á þessari stundu hvernig fjármögnun verður háttað, en gert er ráð fyrir að það mál verði skoðað sérstaklega þegar fullnaðarhönnun ferjunnar liggur fyrir. Elliði Vignisson, bæjarstjóri í Vestmannaeyjum, lýsti yfir áhyggjum af þessu þegar fjárlagafrumvarpið kom út í september og kallaði þingmenn suðurkjördæmis á sinn fund.   Elliði segir að enn sé hægt að breyta frumvarpinu þar sem þriðja umræða er eftir. „Við höfum þá trú á ríkisstjórn og þingmönnum að það verði tryggðar leiðir til að hægt verði að bjóða út nýsmíðina núna í febrúar eins og gert verði ráð fyrir. Nýsmíði hefjist svo í apríl maí og verði tilbúin til siglingar í lok árs 2016.“   Elliði segir þingheim allan meðvitaðan um þessa áætlun, þó að enn sé verið að skoða leiðir til fjármögnunar. Einn möguleikinn sé að sveitarfélagið eigi ferjuna og leigi ríkinu hana. Áætlaður kostnaður við framkvæmdir við hana er um fjórir milljaðar króna, en Elliði bendir á að það verði mun ódýrara að reka hana heldur en Herjólf; það muni um 400 milljónum króna á ári. Núverandi söluandvirði Herjólfs er um einn og hálfur milljarður. Nýja ferjan verður svipuð að stærð og Herjólfur, en mun ódýrari í rekstri og burðargeta eykst um 60 til 70% á dag. Hægt verður að sigla um átta ferðir dag hvern, en ekki fjórar eins og á Herjólfi. Hún er sérhönnuð til siglinga um Landeyjahöfn, mun grunnristari en forveri hennar. „Við trúum því að fjárlög fyrir komandi ár verði í samræmi við þau loforð sem þingmenn og ráðherrar hafa veitt.“

Myndasafnið >>

Öldudufl við Landeyjahöfn

Öldudufl við Landeyjahöfn

Stjórnmál >>

Efast um að 0,4% rekstursins hafi verið aðal kosningamál

Í framhaldi þess að meirihluti bæjarstjórnar Vestmannaeyja hafnaði tillögu minnihlutans um að taka upp frístundakort til að niðurgreiða tómstundaiðkun barna um 25.000 krónur spurðu Eyjafréttir.is Elliða Vignisson, bæjarstjóra, hvort tillögunni hafi verið hafnað vegna þess að hún var eitt aðal kosningamál Eyjalistans. „Heildarrekstrarútgjöld Vestmannaeyjabæjar eru um 4 milljarðar. Tillaga Eyjalistans um frístundakort er mál upp á 16 milljónir eða sem sagt 0,4% af rekstrinum. Án þess að ég hafi sérstaklega sett mig inn í kosningabaráttu Eyjalistans þá efast ég um að 0,4% af rekstrinum hafi verið aðal kosningamál þess góða fólks sem stóð að E-listanum,“ segir Elliði.   Bæjarstjóri segir enn fremur að tillagan hafi verið felld vegna mikillar óvissu í tekjuáætlun Vestmannaeyjabæjar. „Okkur þótti einfaldlega ekki forsvarandi að auka útgjöld til íþrótta- og tómstundamál um 16 milljónir á meðan ráðist er í niðurskurð upp á 62 milljónir,“ segir Elliði.   Elliði segir að í fyrirliggjandi fjárhagsáætlun sé stefnt að hagræðingu um 1,5% af heildarrekstri samstæðu eða rúmlega 62 milljónir, þetta sé minnihlutanum kunnugt um. „Slíkt er ekki gert af léttúð heldur illri nauðsyn. Að öðru óbreyttu myndi samþykkt á tillögu minnihlutans leiða til þess að fara þyrfti í niðurskurð upp á um 78 milljónir. Slíkt hefði að mati okkar í meirihlutanum í för með sér sársaukafullar aðgerðir fyrir þjónustuþega Vestmannaeyjabæjar. Minnihlutinn benti sannarlega á leiðir til að draga úr rekstri eins og með því að draga úr viðhaldi á húsnæði, draga úr viðhaldi gatna og sleppa uppbyggingu á skólalóðum. Því vorum við ekki sammála. Þá lagði oddviti E-lista fram tillögu um að þetta yrði fjármagnað með því að taka hærra hlutfall af launum bæjarbúa. Því vorum við heldur ekki sammála enda það trú okkar að launþegar eigi sjálfir að halda sem mestu af launum sínum frekar en að stjórnmálamenn séu að seilast í sem hæst hlutfall til að deila síðan til baka til fólksins. Með hliðsjón af þessari stöðu hafnaði meirihlutinn tillögunni, að minnsta kosti þar til sýnt verður fram á að rauntekjur komandi árs verði umfram það sem nú hefur verið áætlað,“ segir Elliði Vignisson, bæjarstjóri í Vestmannaeyjum.  

Greinar >>