Myndasafnið >>

Öldudufl við Landeyjahöfn

Öldudufl við Landeyjahöfn

Íþróttir >>

EM 2017 :: Landsliðkonur sátu fyrir svörum - Berglind Björg Þorvaldsdóttir

 Það hefur væntanlega ekki farið framhjá mörgum að EM kvenna í knattspyrnu er komið á fullt en í gær spilaði íslenska liðið sinn fyrsta leik á mótinu, þá gegn Frakklandi. Í riðlakeppninni á Ísland næst leik gegn Sviss á laugardaginn og síðan Austurríki á miðvikudaginn í næstu viku. Eftir það skýrist svo hvort liðið mun komast upp úr riðlinum í 16 liða úrslit. Í hópnum að þessu sinni eru þó nokkrar Eyjastelpur en af þeim leikur aðeins ein með ÍBV en það er Sigríður Lára Garðarsdóttir. Þær Berglind Björg Þorvaldsdóttir og Fanndís Friðriksdóttir, leikmenn Breiðabliks, eiga báðar rætur að rekja til Vestmanneyja sem og systurnar Elísa og Margrét Lára Viðarsdætur en þær eru báðar frá vegna meiðsla og taka ekki beinan þátt í mótinu. Blaðamaður hafði samband við landsliðskonurnar fimm, sem þrátt fyrir annir, gáfu sér tíma til að svara nokkrum spurningum fyrir Eyjafréttir. Hér eru svör Berglindar Bjargar.   Aldur: 25 ára. Gælunafn: Begga, Bebba, Bergie, Beggz er svona helst. Helsta áhugamál fyrir utan fótbolta: Er algjör kvikmyndanörd og svo er golfið aðeins byrjað að kitla núna. Eftirlætis matur: Steiktur fiskur og kjúklingavængir. Versti matur: Reyktur matur. Uppáhalds drykkur fyrir utan vatn: Kristall. Fallegasti staður sem þú hefur komið á: Vestmannaeyjar. Uppáhalds tónlistarmaður/hljómsveit: Er algjör alæta á tónlist. En svona helst Radiohead, Hjálmar og Fleetwood Mac. Gætir þú verið án snjallsíma í heila viku: Já, ég held ég gæti það. Fyrsti leikur í meistaraflokki: 2007 á móti Þór/KA. Rútína á leikdegi: Engin ákveðin rútína en ég fer oftast á Nings í hádeginu. Hlusta á tónlist og fæ mér góðan kaffibolla. Grófasti leikmaður í landsliðinu: Sísí Lára, a.k.a. sláttuvélin. Besti samherji í landsliði og félagsliði: Það er geggjað að spila með þeim öllum. Hver er fyndnust í landsliðinu: Hallbera fær þennan titil. Erfiðasti mótherji sem þú hefur mætt á ferlinum: Hope Solo. Besta minning frá yngri flokkum: Þær eru mjög margar. Ætli það séu ekki bara allir titlarnir sem ég hef unnið með ÍBV og Breiðabliki. Svo varð ég einnig Dana Cup meistari með Breiðabliki. Besta minning á ferlinum: Bandaríkjameistari með Florida State háskólanum og Bikarmeistari með Breiðabliki 2016. Mestu vonbrigði á ferlinum: Þegar ég reif vöðva aftan í læri árið 2014. Er ennþá að díla við þau meiðsli. Draumalið til að spila með: Barcelona. Hefur þú fengið spjald fyrir dýfu: Nei, er ekki mikið að vinna með dýfurnar. Fylgist þú mikið með fótbolta? Ef svo er hvert er þitt uppáhaldslið: Já, mjög mikið. Manchester United er mitt lið. Fyrir utan fótbolta, fylgist þú með öðrum íþróttum: Já, ég fylgist með handbolta og aðeins amerískum fótbolta. Besti íþróttalýsandinn: Gummi Ben. Uppáhalds íþróttamaður í sögunni: Ruud van Nistelrooy. Ef þú mættir breyta einhverju við fótbolta, hvað væri það: Engu held ég bara. Hver mun skora fyrsta mark íslenska landsliðsins á EM í Hollandi: Kemur í ljós.

Mannlíf >>

Stjórnmál >>

Greinar >>

Sjómannadagurinn í Vestmannaeyjum

Sjómannadagurinn hefur alltaf verið hátíðisdagur í mínum huga frá því ég man eftir mér. Á Siglufirði var Sjómannadagurinn stór hátíð þar sem sjómenn tókust á í hinum ýmsu keppnisgreinum skunduðu svo á ball á Hótel Höfn og tóku það stundum óklárt. Knattspyrnu á malarvellinum í sjóstökkum og bússum man ég eftir. Stakkasund í höfninni og reiptog. Keppni í netabætingu, kappróður og margt fleira. Í minningunni skipti þetta miklu máli fyrir unga drengi. Þeir urðu margir ákveðnir að verða kaldir kallar eins og sjóararnir, með uppbrettar ermar á köflóttu vinnuskyrtunum. Ég var einn þeirra sem fetaði þann veg að verða sjómaður og sé ekki eftir því. Ekki var maður burðugur fyrstu túrana en þetta hafðist allt með aðstoð og kennslu góðra sjómanna. Ég varð þeirrar gæfu aðnjótandi að lenda með góðum skipstjórum og áhöfnum. Nú er Sjómannadagurinn nánast aflagður á Siglufirði en þeir í austurbænum, Ólafsfirði hafa tekið upp merkið og halda veglega uppá daginn.   Dansað á þremur stöðum Ég og mín fjölskylda fluttum til Eyja 1989. Þá voru dansleikir og skemmtanir í þremur húsum. Höllinni, Alþýðuhúsinu og Kiwanishúsinu. Líklega um sex- til sjö hundruð manns þegar allt er talið. Og enn fleiri á dansleikjunum eftir skemmtanirnar. Þetta voru góðir og skemmtilegir tímar. Minn fyrsti Sjómannadagur í Eyjum var 1989. Þá fórum við áhöfnin á Frigginni sem Magni Jó var með, í Höllina til Pálma Lór og vorum niðri á Mylluhól. Einn bar var á hæðinni og sú sem sá um barinn þurfti að bregða sér í eldhúsið til að uppvarta. Komin var löng röð við barinn. Þá brá ég mér innfyrir barborðið og afgreiddi brennivín ofan í þyrsta sjómenn, tvöfaldan, þrefaldan og black russian. Þangað til ég sá bardömuna koma til baka. Enginn þurfti að borga á barnum hjá mér. Fyrirgefðu Pálmi minn.   Í Sjómannadagsráði Eftir nokkur ár í Eyjum var ég kominn í Sjómannadagsráð fyrir Jötunn og ekki varð aftur snúið. Afskaplega skemmtilegur tími að skipuleggja og vinna við Sjómannadaginn. Margir sjómenn sem maður hefur unnið með gegnum árin við skipulagningu og vinnu við daginn. Við þá segi ég takk fyrir samstarfið drengir þetta var stundum erfitt en á endanum alltaf gaman og gefandi. Að standa með sinn félagsfána við minnisvarða hrapaðra og drukknaðra við Landakirkju á Sjómannadegi og hlusta á Snorra Óskarsson minnast okkar föllnu félaga er í raun einstakt og ómetanlegt í minningunni. Þar drjúpum við sjómenn höfði fyrir Guði og mönnum. Við finnum fyrir smæð okkar fyrir Almættinu og náttúruöflunum. Sjómannadagurinn hefur alltaf verið hátíðisdagur í Eyjum og er enn. Sjómennirnir sjálfir hafa borið merkið, skipulagt og unnið vinnuna kringum hátíðina. Þannig viljum við hafa það. Við peyjana í Sjómannadagsráði segi ég, þið eruð dugnaðarforkar og sjómannastéttinni til sóma.   Sjómenn, fjölskyldur og allir Vestmannaeyingar til hamingju með Sjómannadaginn og mætum öll á viðburði helgarinnar.   Með Sjómannadagskveðju Valmundur Valmundsson