ÍBV mætir Fjölni í bikarnum

ÍBV mætir Fjölni í bikarnum

Í hádeginu var dregið í 16-liða úrslitum Borgunarbikars karla en þar mætast ÍBV og Fjölnir. Leikirnir í 16-liða úrslitum fara fram 30. maí, 31. maí og 1. júní.
 
16-liða úrslit
FH - Selfoss
ÍR - KR
ÍBV - Fjölnir
Víðir Garði - Fylkir
Ægir - Víkingur R.
Valur - Stjarnan
ÍA - Grótta
Leiknir R. - Grindavík
 
 
 
 

Hlakka til að fara inn í nýtt tímabil með okkar frábæra fólki

Arnar Pétursson, þjálfari karlaliðs ÍBV í handbolta, kvaðst spenntur og jafnframt bjartsýnn fyrir komandi leiktíð þegar blaðamaður settist niður með honum fyrir helgi. Liðinu er spáð sigri í Olís-deildinni í ár en deildin hefur sjaldan verið eins sterk og einmitt nú. „Strákarnir eru búnir að vera flottir og duglegir á undirbúningstímabilinu, menn eru búnir að leggja vel inn þannig að mér líst bara vel á þetta. Deildin verður skemmtileg í ár, það er fullt af öflugum mönnum að koma heim sem gerir þetta enn áhugaverðara,“ segir Arnar.   Ánægður með hópinn Í sumar bætti ÍBV við sig tveimur nýjum leikmönnum fyrir tímabilið og segir Arnar þá viðbót nauðsynlega. „Kolbeinn tók þá ákvörðun að fara í bæinn sem við skiljum alveg, stundum þurfa menn aðeins að breyta til. Fyrir vikið þurftum við að ná okkur í markmann og við náðum í Aron Rafn sem er frábært. Svo þurftum við að styrkja miðjuna í vörninni okkar þannig við náðum í Róbert í þá stöðu, hann er frábær kostur, ungur strákur sem er viljugur og flottur. Svo erum við með fullt af ungum strákum hjá okkur sem þurfa að fá sinn tíma og eiga það skilið. Í fyrra vorum við með átta 3. flokks leikmenn sem voru að spila og sjö af þeim skoruðu en í heildina skoruðu þeir yfir 150 mörk í deildinni fyrir okkur sem er náttúrulega bara frábært og maður er stoltur af því. Við viljum vera með blandað lið, byggt upp af okkar heimastrákum með nokkra afburðarleikmenn ofan af landi og okkur finnst það hafa tekist vel núna.“   Markmið liðsins að fá heimaleikjarétt fyrir úrslitakeppnina Er markmið liðsins að vinna titil eða titla í ár? „Nei ekki til að byrja með. Auðvitað dreymir okkur alla um að ná árangri og uppskera en við sem lið horfum meira í það að bæta okkur sem íþróttamenn, verða betri með hverjum leik, það er okkar stærsta markmið. En auðvitað viljum við ná topp fjórum eins og öll önnur lið og fá heimaleikjaréttinn og komast í sem besta stöðu þegar úrslitakeppnin byrjar,“ segir Arnar sem lætur titilspár ekki hafa mikil á sig. „Við þekkjum þetta alveg, við erum með mjög gott lið, það er engin spurning. Við lærðum mjög mikið á síðasta tímabili þar sem okkur var líka spáð titli en þetta hefur engin áhrif á okkur þannig séð.“ Aðspurður nánar út í síðasta tímabil segir Arnar það hafa verið svolítið sérstakt. „Fyrir áramót förum við í svolítinn meiðslapakka. Róbert Aron dettur út í fyrsta leik og kemur ekki inn fyrr en eftir áramót. Á hinn bóginn var ég ekkert ósáttur við tímann fyrir áramót, margir ungir strákar öðluðust mikilvæga reynslu. Frá 15. desember og þar til við mætum Val í úrslitakeppninni, töpum við ekki leik en það gerir einhverja fjóra mánuði. Við litum vel út og vorum að bæta okkar leik stanslaust. Svo mætum við Val og töpum hérna heima og það var sárt, maður var lengi að jafna sig eftir það en við töpuðum bara fyrir virkilega góðu Valsliði, hrikalega vel samstillt og flott lið. Þeir fóru síðan alla leið og kláruðu bæði bikar og deild. Þannig var þetta bara, svekkjandi en einnig mikill lærdómur sem við vonandi náum að nýta okkur.“ Æfingaferðina til Frakklands segir Arnar hafa verið mjög góða í alla staði þar sem allt hafi verið til alls. „Þarna var allt í göngufæri og aðstaðan til fyrirmyndar. Við sáum einnig að á okkar svæði hérna í Eyjum, sérstaklega varðandi lyftingar og styrktarþjálfun, að erum mjög framarlega og búum vel. En ferðin í heild sinni, æfingalega, félagslega og hóplega séð var mjög góð í alla staði.“   Deildin verður jöfn og spennandi Helstu keppinautar ÍBV í ár verða fjölmargir samkvæmt Arnari en eins og áður hefur verið komið inn á hefur deildin styrkst mikið. „Deildin er gríðarlega jöfn og mörg lið sem eru ótrúlega vel skipuð og öflug. Valsararnir eru Íslands- og bikarmeistarar en þeir bæta við sig einum besta leikstjórnanda íslensks handbolta fyrr og síðar, Snorra Steini Guðjónssyni. Þeir fá einnig úr atvinnumennsku Árna Sigtryggson sem hefur verið atvinnumaður í Þýskalandi í einhver tíu ár og Magnús Óla sem var atvinnumaður í Svíþjóð og gríðarlega öflugur leikmaður, þannig að þeir verða frábærir. Við erum einnig með FH-inga sem eru mjög vel skipaðir, Afturelding var sömuleiðis með mjög gott lið en þeir bæta við sig fjórum leikmönnum. Stjarnan fær landsliðshafsent til viðbótar við mjög öflugt lið og svo erum við með Haukana sem fá til sín landsliðsmarkvörð og okkar góðvin sem við þekkjum mjög vel, Pétur Pálsson. Svo eru líka önnur lið sem eru vel skipuð þannig að deildin verður frábær og við verðum að vera það líka ef við ætlum að keppa við þessi lið.“   Nýtt parket í stóra salnum tilbúið í október Af fyrstu sjö leikjum liðsins er einn heimaleikur en hann er um miðjan október. Ástæðan fyrir því er sú að verið er að skipta um gólf í stóra sal íþróttamiðstöðvarinnar en dúkurinn sem er löngu kominn til ára sinna mun víkja fyrir splunkunýju parketi. „Við erum spenntir fyrir því að byrja og komast heim til að spila fyrir okkar áhorfendur, þeir skipta okkur gríðarlegu máli en þessi stuðningur sem við höfum fengið undanfarin ár er partur af því að við getum stillt upp eins sterku liði og raun ber vitni og gert hlutina eins og við höfum verið að gera. Ég hlakka bara til að fara inn í nýtt tímabil með okkar frábæra fólki.“  

Viljum spila um stóra titilinn

Guðný Jenný Ásmundsdóttir, markmaður og fyrirliði kvennaliðs ÍBV, eða Jenný eins og hún er alla jafna kölluð, byrjaði að æfa handbolta níu ára gömul með ÍR en þar var hún í tvö ár. Þar hitti Jenný Hrafnhildi Skúladóttur fyrst en sú síðarnefnda var um skeið aðstoðarþjálfari í yngri flokkum félagsins. Eftir nokkurra ára dvöl hjá Fjölni í Grafarvoginum fór Jenný aftur í ÍR þar sem hún tók sín fyrstu skref í meistaraflokki. Blaðamaður settist niður með Jenný og ræddi komandi tímabil.   Hefur komið víða við á ferlinum Á ferlinum hefur Jenný einnig spilað með Haukum og norska úrvalsdeildarfélaginu Molde en þar spilaði hún í fjögur ár áður en hún tók sér pásu frá handbolta og einbeitti sér að barneignum og námi. „Ég byrjaði aftur hjá Val árið 2010 og var með þeim þar til ég eignaðist mitt þriðja barn árið 2014. Eftir það sá ég m.a. um markmannsþjálfun hjá Fylki og hjá yngri landsliðum og A-landsliðinu. Í janúar í fyrra langaði mig síðan til að byrja aftur og spilaði nokkrar leiki með Fylki áður en Hrafnhildur hringdi í mig og spurði mig hvort ég vildi ekki koma til Vestmannaeyja. Ég hafði áhuga á því og lét slag standa,“ segir Jenný í hraðri yfirferð. Jenný hefur sömuleiðis spilað yfir 50 leiki með íslenska landsliðinu og farið á tvö stórmót. „Ég fór bæði á HM 2011 og EM 2012 en HM var klárlega hápunktur ferilsins, það langflottasta sem ég hef tekið þátt í. Reyndar fór ég líka með U-20 landsliðinu á HM í Kína árið 1999 sem var mikið ævintýri en það var í fyrsta skipti sem íslenskt kvennalandslið komst í lokakeppni á stórmóti,“ segir hin 35 ára gamla Jenný sem hefur greinilega marga fjöruna sopið á löngum ferli.   Meiri breidd en í fyrra Eins og fyrr segir samdi Jenný við ÍBV fyrir síðasta tímabil og ekki löngu seinna var hún orðin fyrirliði liðsins en áður hafði Ester Óskarsdóttir borið bandið. „Það er útaf fyrir sig nóg álag að vera bara leikmaður þannig að þessi ákvörðun var tekin með það í huga að dreifa álaginu betur. Það er ekki eins og Ester hafi hætt að taka ábyrgð eftir að ég tók við bandinu, ég sinni bara ákveðnum hlutum og hún öðrum og það hefur gengið vel,“ segir Jenný og bætir við að stemningin í liðinu sé afar góð. „Við fórum í gegnum lærdómsríkt tímabil í fyrra og rétt misstum af sæti í úrslitakeppninni. Við vorum ákaflega svekktar með uppskeruna eftir veturinn en lærðum eins og ég segi mjög mikið. Leikmenn sem höfðu ekki verið að spila stór hlutverk fengu tækifæri til að spreyta sig og vera 60 mínútna leikmenn. Einnig vorum við líka með leikmenn sem voru að stíga upp úr meiðslum og fyrir vikið var breiddin kannski ekki mikil. Mér finnst breiddin hafa aukist núna og það er mikill hugur í leikmönnum, það vilja allir gera betur og komast í úrslitakeppnina.“   Nokkrar mannabreytingar Eftir síðasta tímabil fór portúgalski línumaðurinn Telma Amado aftur til heimalandsins eftir nokkurra ára dvöl á Íslandi. Hin unga Þóra Guðný Arnarsdóttir færði sig einnig um set en hún mun spila með Gróttu á komandi tímabili. „Á móti kemur Díana Kristín, sem spilaði með Fjölni í fyrra, til okkar, hún er örvhent skytta og það er virkilega góður liðsstyrkur í henni. Einnig fáum við línumann frá Spáni sem heitir Asun. Við vissum ekki beint mikið um hana áður en hún kom en hún hefur komið flott inn í hópinn, bæði sem leikmaður og sem karakter. Svo eru ungir leikmenn eins og Eva Aðalsteinsdóttir, sem var í Fylki í fyrra, að koma sterk inn í þetta sem eykur bara breiddina í liðinu enn frekar,“ segir Jenný.   Jákvæð æfingaferð til Hollands Þið voruð í æfingaferð í Hollandi fyrir skemmstu, stóð hún undir væntingum? „Þetta var mjög flott ferð, við fengum fullt af góðum æfingum og tvo góða leiki. Við æfðum með hollensku meisturunum þar sem var hátt tempó og mikil keyrsla. Daginn eftir spiluðum við svo æfingaleik við þær sem endaði með jafntefli en hefði hæglega getað endað með sigri hjá okkur. Strax morguninn eftir spiluðum við svo við lið sem endaði í sjötta sæti í hollensku deildinni í fyrra og unnum þær með níu marka mun. Þetta gaf okkur góða sýn á hlutina og margt mjög jákvætt við þessa tvo leiki,“ segir Jenný.   Vill gera heimavöllinn að gryfju ÍBV er spáð þriðja sætinu í ár en svo lengi sem liðið kemst í úrslitakeppnina þá er fyrirliðinn sáttur. „Það skiptir ekki öllu hvort við endum í þriðja eða fjórða sæti. Svona spár eru ekki mjög áreiðanlegar þar sem margt getur breyst á skömmum tíma. Mér finnst við hins vegar vera lið sem á að geta verið í topp fjórum sætunum, hvort sem það númer eitt, tvö, þrjú eða fjögur. Maður vill bara komast í úrslitakeppni og eiga möguleika á því að spila um stóra titilinn,“ segir Jenný sem að lokum hvetur alla til að mæta á leiki í vetur. „Við viljum spila hraðan bolta og skemmta áhorfendum, þannig að ég hvet alla til að mæta og hjálpa okkur að gera þetta að gryfju og erfiðum heimavelli. Þegar við finnum að við höfum stuðninginn á bak við okkur þá er allt hægt í þessu.“  

Ekkert skemmtilegra en að spila fyrir framan þessa ÍBV áhorfendur

Hrafnhildur Skúladóttir var að vonum bjartsýn fyrir komandi tímabili þegar blaðamaður hitt hana sl. mánudag en daginn áður lagði ÍBV nýliðana í Fjölni að velli með 11 marka mun. „Þetta lítur rosalega vel út núna, svo gott sem allir heilir en Eva Aðalsteins var að koma úr liðþófaaðgerð þannig að það eru þrjár til fjórar vikur í hana. Annars eru allir reynsluboltar heilir,“ segir Hrafnhildur og bætir við að nýi línumaður liðsins, Asun Batista, hafi komið skemmtilega á óvart en ásamt því að spila hefðbundinn handbolta spilar Asun strandhandbolta og er heimsmeistari með spænska landsliðinu í íþróttinni. „Hún lítur mjög vel út, við renndum alveg blint í sjóinn með hana, hún hefði alveg eins getað verið hræðileg en hún er mjög flott. Hún tekur allt sumarið í strandhandbolta en er á veturna í venjulegum handbolta en síðast var hún að spila í efstu deild á Spáni. Hún er í þrusuformi þessi stelpa, mjög snögg og með geggjaðan stökkkraft.“ Skyttan Díana Kristín Sigmarsdóttir gekk einnig til liðs við ÍBV fyrir tímabilið og er ekki annað að heyra en að Hrafnhildur sé afar sátt við viðbæturnar á liðinu. „Díana Kristín var með tvö mörk í leiknum í gær en þurfti að fara útaf. Svo fengu bara ungu stelpurnar að spreyta sig helling þegar við vorum komnar einhverjum 13 mörkum yfir og það var flott að ná því. En Díana var alveg frábær á Selfoss mótinu og mun klárlega koma til með að styrkja okkur mjög mikið.“   Ánægð með að vera spáð þriðja sætinu En hver eru markmið liðsins? „Okkur var spáð þriðja sætinu og við erum bara ánægðar með það, markmið okkar er að komast í úrslitakeppnina og þegar þangað er komið setjum við okkur ný markmið. Við misstum af úrslitakeppninni síðast og ætlum okkur í hana núna. Við vitum ekkert hvernig hópurinn verður þá, ef við verðum með þrjá lykilleikmenn í meiðslum er kannski ekki raunhæft að stefna á titil en ef allir eru heilir og við erum í svipuðu standi og í dag þá er það alveg raunhæft, alveg klárlega,“ segir Hrafnhildur og svara því játandi aðspurð hvort henni þykir liðið samkeppnishæfara í ár en í fyrra. „Markmennirnir okkar hafa verið rosa flottir og það munar miklu. Erla spilaði reyndar ekki leikina úti en Jenný var alveg rosaleg, tók þessa hollensku meistara og snýtti þeim og er bara búin að vera svaðaleg upp á síðkastið. Í gær [sunnudag] var hún með 11 bolta varða og sex mörk fengin á sig. Ég meina ef við erum með svona markvörslu þá er titill alveg eitthvað sem við getum stefnt að, engin spurning.“   Hausinn skiptir öllu máli Stjarnan og Fram munu að öllum líkindum verða aðalkeppinautar ÍBV á komandi leiktíð ef marka má spár og telur Hrafnhildur sitt lið ekki vera neinn eftirbát liðanna tveggja. „Hausinn skiptir gríðarlega miklu máli í þessu og erum við alltaf að stefna að því að verða sterkari þar. Breiddin er sömuleiðis meiri og svo eru margar sem eru búnar að æfa sjúklega vel í sumar, tekið mikið af aukaæfingum og eru í formi lífs síns. Ég myndi aldrei segja að við værum með slakara lið á pappírunum heldur en Fram og Stjarnan, frekar bara jafn sterkt.“   Undir okkur sjálfum komið hvort áhorfendur mæti Nú er verið að setja parket á stóra salinn, er það ekki mikið gleðiefni? „Þetta verður geðveikt og skiptir ótrúlega miklu máli því hitt gólfið var bara ónýtt, ekki hægt að æfa á því. Það var bara ávísun á að tveir leikmenn myndu meiðast ef maður þurfti að vera þarna eina æfingu. Sem betur fer hef ég bara æft tvisvar sinnum inni í þessum sal á þessum tveimur árum sem ég hef verið hérna. Þetta varð að gerast og það er frábært að vera núna með þrjá geggjaða sali,“ segir Hrafnhildur sem vonast eftir góðum stuðningi í vetur frá áhorfendum. „Þetta verður svolítið undir okkur komið, hvort við verðum frábært lið sem spilar með mikilli gleði og stendur sig vel, þá mun fólk koma og horfa á okkur. Þetta helst í hendur, það nennir enginn að horfa á einhverja leiðindapésa sem eru í fýlu inni á vellinum þannig að við verðum bara að sjá til þess að það verði gaman til að trekkja fólk á völlinn, við ætlum okkur að gera það. Það er náttúrulega ekkert skemmtilegra en að spila fyrir framan þessa ÍBV áhorfendur þannig að því fleiri því betra.  

Ómetanlegar minningar sem við munum lifa með lengi

Blaðamaður sló á þráðinn til Sóleyjar Guðmundsdóttur, fyrirliða ÍBV, í gær en þá var hún staðsett í Reykjavík. Aðspurð hvernig henni fannst leikurinn hafa spilast sagði fyrirliðinn ÍBV liðið hafa byrjað vel en gefið aðeins eftir sem varð til þess að Stjarnan náði góðum tökum í lok fyrri hálfleiks. „Við byrjuðum mjög vel og vorum yfir í allri baráttu fyrstu 30 mínúturnar en svo duttum við niður og það nýttu Stjörnustelpur sér mjög vel og skoruðu tvö mörk rétt fyrir hálfleik. Það var eins og blaut tuska í andlitið og sem betur fer kom hálfleikur og við gátum rætt málin. Það gekk mjög vel og þegar við komum út í seinni hálfleik kom ekkert annað til greina en að gefa allt sem við áttum eftir til að snúa taflinu við. Í framlengingunni fannst mér við miklu sterkari og í raun bara spurning um hvenær sigurmarkið kæmi.“ Hvert var ykkar leikplan? „Við lögðum upp með að koma strax í veg fyrir að þær myndu ná takti í sitt spil og um leið og við myndum vinna boltann ætluðum við að keyra hratt á þær og komast á bakvið vörnina þeirra,“ segir Sóley sem viðurkennir að smá stress hafi gert vart við sig undir lok leiks. „Ég viðurkenni að þegar ég sá 85 mínútur á klukkunni hugsaði ég til bikarúrslitaleiksins í fyrra en ætli það hafi ekki bara gefið þennan auka kraft sem við fengum og skilaði okkur jöfnunarmarkinu. Þegar það kom þá var ég aldrei í vafa um að við myndum klára þetta.“ Það var mikið hlaupið í þessum leik, hversu erfitt er að halda út heila framlengingu? „Líkamlega var þetta einn erfiðasti leikur sem ég hef spilað, krampi gerði vart við sig óvenju snemma en við vorum með svo gott fólk í kringum okkur sem var við öllu búið með súkkulaði, banana og allt mögulegt til að halda okkur ferskum,“ segir Sóley. Vítaspyrnudómurinn var umdeildur, var þetta réttur dómur að þínu mati? „Já, mér fannst þetta vera víti. Snertingin var kannski ekkert rosalega mikil en þegar Cloé er komin á ferðina inni á teig þá þurfa varnarmennirnir að verjast mjög skynsamlega. Eins og í þessu tilfelli náði hún að skjóta sér á milli tveggja varnarmanna og eini sénsinn þeirra til að stoppa hana var að brjóta,“ segir Sóley. Hvernig var svo tilfinningin að lyfta bikarnum fyrir framan stuðningsmennina og koma síðan með hann heim til Eyja? „Að lyfta bikarnum með þessum frábæru stelpum fyrir framan alla geggjuðu stuðningsmennina okkar er ólýsanlegt. Ferðin heim til Eyja var ótrúleg! Biddý, ÍBV-ari og lögreglukona á Suðurlandi, fylgdi okkur til Landeyjahafnar með blikkandi ljós og þegar við komum í Landeyjahöfn tók á móti okkur flugeldasýning. Þetta var skemmtilegasta Herjólfsferð sem ég hef upplifað þar sem við fengum flugeldasýningu bæði á Elliðaey og Bjarnarey og svo þegar við sigldum inn innsiglinguna. Á bryggjunni voru móttökurnar fáránlega geggjaðar! Allur þessi fjöldi stóð þarna í rigningunni til að taka á móti okkur og syngja og fagna með okkur. Allir sem voru með okkur voru í sæluvímu og það var svo mikil gleði í hópnum. Þetta eru ómetanlegar minningar sem við munum lifa á lengi. Við erum allar svo ótrúlega þakklátar fyrir allan stuðninginn sem við fengum allt frá þjálfurum og stjórnarmeðlima til stuðningsmanna. Þetta er svo einstakt og við erum svo lánsamar að vera í ÍBV og búa í þessu samfélagi sem Vestmannaeyjar eru!“ segir Sóley að lokum.  

Ætlaði að slá Íslandsmetið

Þann 19. ágúst sl. fór fram árlegt Reykjavíkurmaraþon Íslandsbanka. Eyjamaðurinn Hlynur Andrésson gerði sér lítið fyrir og sigraði í hálfmaraþoni á tímanum 1:09:08, sem er jafnframt þriðji besti árangur sem Íslendingur hefur náð í Reykjavíkurmaraþoninu í vegalengdinni. Blaðamaður ræddi við Hlyn á dögunum um þetta mikla afrek. Aðspurður hvort hann væri ekki sáttur með tímann sagði Hlynur svo ekki vera og að hann ætti meira inni. „Satt að segja þá var ég ekkert himinlifandi yfir tímanum sem ég hljóp, því að ég veit að ég get hlaupið töluvert hraðar. Ég hafði verið að berjast við veikindi stuttu fyrir hlaup og þau háðu mér víst svolítið á keppnisdag.“ Ef þú ferð aðeins í gegnum hlaupið frá upphafi til enda, hvernig fannst þér það hafa verið? Gekk allt eftir plani? Ég byrjaði fremur hratt því að ég ætlaði að sjá hvort að ég gæti sótt að íslandsmetinu, en eftir fimm kílómetra fann ég að ég átti mun erfiðara með ad halda uppi hraðanum en venjulega. Ég vissi þar með að ég ætti fremur erfitt hlaup fyrir hendi en þó gerði ég nóg til þess að sigra,“ segir Hlynur en samkvæmt honum er það afar misjafnt hversu lengi maður er að jafna sig eftir svona hlaup. „Þad fer alveg eftir því hversu mikið þú reynir á þig og á hvaða stigi þú ert sem hlaupari. En það er góð þumalputtaregla að taka einn dag í hvíld fyrir hverja þrjá kílómetra sem þú keppir, þannig að maður þarf sirka viku til að ná sér alveg eftir hálfmaraþon (21,1km).“ Þegar talið barst að skóbúnaði segist Hlynur hlaupa flesta kílómetra sína í skóm frá Brooks. „Aðallega týpurnar Glycerin og Ghost. Á keppnisdag þarf maður samt léttari skó og því var ég í Brooks Ravenna í Reykjavíkurmaraþoninu. Skór skipta mjög miklu máli, bæði upp á það að halda sér heilum og meiðslalausum og til þess að ná sem bestum árangri.“   Langtímamarkmiðið Ólympíuleikar í Tókýó 2020 Hvað tekur núna við? „Nú tekur við síðasta ár mitt í Bandaríkjunum þar sem ég mun klára meistaranám í frumeinda- og sameindalíffræði næsta vor og samtímis mun ég vera að keppa fyrir skólann minn í frjálsum og cross country (víðavangshlaupum),“ segir Hlynur sem heldur ótrauður áfram í átt að markmiðum sínum. „Ég var grátlega nálægt því að verða fyrsti Íslendingur til þess að hlaupa 5 km undir 14 mínútum í fyrra þegar ég hljóp 14:00.83, þannig að það væri gaman að ná því markmiði loksins. Svo er ég einnig ad vonast eftir að ná lágmarki á Evrópumeistaramótið í frjálsum sem verður haldið í Berlín í júlí á næsta ári. Langtíma markmiðið er samt enn þá Ólympíuleikarnir í Tókýó 2020,“ segir Hlynur að lokum.  

Stjórnmál >>

Elliði Vignisson: Enn er alltof snemmt að fullyrða að við náum saman með ríkinu

Í gær funduðum fulltrúar Vestmannaeyjabæjar með ríkinu, en yfir standa viðræður um að Vestmannaeyjabær taki yfir rekstri Herjólfs. Elliði Vignisson bæjarstjóri sagði í samtali við Eyjafréttir að að enn einn fundurinn hafi verið í gær til þess að nálgast enn frekar þau markmið að ná fram verulegri þjónustuaukningu með nýrri ferju og tryggja betur áhrif og sjónarmið heimamanna hvað rekstur hennar varðar.  „Þar kynntum við sjónarmið okkar sem fyrst og fremst felast í því að færast nær þvi markmiði að sjóleiðin milli Vestmannaeyja og Landeyjahafnar verði séð sem „þjóðvegur“ okkar Vestmannaeyinga og þeirra sem vilja sækja okkur heim. Þar með reynum við að nálgast þá sjálfsögðu kröfu okkar að þjónusta og verðlag verði nær því að þetta sé þjóðvegur en ekki valkvæð þjónusta. Þá leggjum við einnig þunga áherslu á að þjóðvegurinn verði „opinn“ eins og framast er unnt og taki mið af þörfu þjónustustigi hvað tíðni ferða varðar en ekki hámarksnýtingu á hverri ferð og mögulegri arðsemi rekstrarins. Í langan tíma hafa þessar samgöngur að okkar mati verið skammtaðar úr hnefa en það á ekki að vera lögmál. Með nýrri ferju og annarri nálgun á verkefnið eiga Vestmannaeyjar að verða samkeppnishæfari varðandi íbúaþróun, atvinnuuppbyggingu og atvinnurekstur fyrirtækja sem hér starfa,“ sagði Elliði   Það eru alltaf gagnrýnisraddir„Ég hef séð að á seinustu dögum hafa einhverjir gagnrýnt þessa tilraun Vestmannaeyjabæjar og það er svo sem fátt sem kemur á óvart hvað það varðar. Allt okrar tvímælis þá gert er og margir eru ætíð hræddir við breytingar. Þegar við seldum hlut okkar í Hitaveitu Suðurnesja voru margir sem sögðu að við ættum að eiga hlutinn og selja hann þegar hann væri orðinn verðmætari. Þegar við byggðum Eldheima gekk fólk um og uppnefndi húsið og sagði að það yrði aldrei annað en baggi á okkur og á því yrði aldri áhugi meðal feðramanna. Þegar við aldusskiptum grunnskólunum fullyrtu margir að þetta gæti aldei gengið. Þegar við buðum út reksturinn á Sóla og sömdum við Hjalla var það mikið gagnrýnt og mjög lengi má áfram telja. Þegar upp er staðið áttar fólk sig oft betur á forsendum og verður þá oftast nær mun ánægðara. Það sem þó hefur rekið mig í rogastans eru fullyrðingar um að þetta leiði til einhverrar mismununar þannig að bæjarfulltrúar gangi fyrir. Þeir sem slíkt fullyrða verða að skilja að bæjarfulltrúar njóta ekki neinna sér kjara á neinni þjónustu hjá Vestmannaeyjabæ. Þeir greiða fullt verð í sund, börn þeirra ganga ekki fyrir á leikskóla og götur við heimili þeirra eru ekki ruddar snjó fyrr en hjá öðrum. Á sama máta koma þeir til með að nota Herjólf og greiða fyrir sína þjónustu rétt eins og hver annar enda yrði Herjólfur almenningsþjónusta sem rekinn yrði eins og önnur þjónusta sveitarfélagsins með hagsmuni bæjarbúa að leiðarljósi,“ sagði Elliði.   Elliði sagði að hans mati væri það í raun fullkomið og algert ábyrgðarleysi að heykjast á því að takast á við þessa ábyrgð að gefnum ákveðnum forsendum.  „Hvenær gerðist það að Eyjamenn hættu að þora og vilja axla ábyrgð á eigin málum? Þannig þekki ég ekki okkar góða samfélag og þannig mun núverandi bæjarstjórn ekki nálgast þetta mál. Við sannarlega þorum og treystum okkar fólki til að axala ábyrgð.“   Fagfólk við samningaborðið „Fullyrðingar um að þetta verði fjárhagslegur baggi á okkur er líka dáldið einkennilegur, sérstaklega þegar engin, ekki einu sinni við sem stöndum í þessu, vitum enn um hvaða fjárhæð verður samið. Við höfum unnið með færustu sérfæðingum í gerð rekstrarmódels og samningagerð er á hendi lögmanna sem þekkja málið vel. Okkur eru síðan til ráðgjafar menn eins og Grímur Gíslason, Páll Guðmundsson og Lúðvík Bergvinsson sem allir hafa mikla og haldgóða þekkingu hvað varðar eðlil þessarar útgerðar og rekstri almennt. Það er því hvergi verið að kasta til höndunum og hagsmunum Vestmannaeyjabæjar verður ekki fórnað,“ sagði Elliði.   Elliði sagði að enn væri alltof snemmt að fullyrða að þau nái saman með ríkinu. „Það má öllum ljóst vera að við erum ekki að fara í þetta verkefni til að taka við því á þeim fosendum sem verið hefur seinustu ár. Við teljum að það þurfi langtum meiri þjónustu og ef ríkið vill nálgast þetta á þann máta með okkur þá erum við til í samstarf. Ef ekki næst saman þá væntanlega verður þetta boðið út og við höfum þá að minnsta kosti náð að koma okkar sjónarmiðum á framfæri og það leiðir þá ef til vill til þjónustu aukningar. Það væri því fráleitt að láta ekki reyna á þetta, jafnvel þótt það kosti mikla vinnu. Slíkt hræðist hvorki ég né aðrir sem að þessu koma“ sagði Elliði að lokum Meðfylgjandi er mynd sem Elliði tók á fundinum í dag. Á henni eru þeir Lúðvík Bergvinsson og Yngvi Jónsson frá okkur heimamönnum auk síðan fulltrúum frá ríkinu. Þeir Grímur og Páll sóttu fundinn í gegnum fjarfundarbúnað.  

Greinar >>

Elliði Vignisson: Það þarf kjark til að breyta

Nafn Gísla J. Johnsen er samtvinnað sögu Vestmannaeyja. Hann var hér fæddur 10. mars 1881. Með verslun sinni og útgerðarrekstri átti hann stóran þátt í að bæla niður þá einokun sem hafi legið sem mara á Eyjamönnum í mannsaldir. Það var þó bara byrjunin á ævintýranlegri uppbyggingu Gísla. Eins og allir sem þora að gára vatnið var Gísli umdeildur og oft reyndist honum erfitt að glíma við neikvæðni samfélagsins og óttann við breytingar. Árið 1899, þegar Gísli var einungis 18 ára hóf hann verslunarrekstur í grimmri samkeppni við einokunarverslun Brydes. Vegna ungs aldurs fór verslunin þó ekki yfir á hans nafn fyrr en árið 1902. Árið 1904 keypti verslun hans eða „firmað“ eins og það var þá kallað fyrsta mótorbátinn sem kom til Suðurlands. Þar með varð til grunnurinn að Vestmannaeyjum eins og við þekkjum þær í dag. Á fyrsta áratug aldarinnar fjölgaði íbúum í Eyjum úr 607 í 1492 eða um 885 manns. Á þessum árum var lögð sú undirstaða sem skapaði frumkvæði og forystu Vestmannaeyinga í útgerð og sjávarútvegi æ síðan. Gísli lét sig fleira varða en eingöngu verslun og viðskipti og var hann til að mynda einn af hvatamönnum þess að byggður var viti á Stórhöfða og framkvæmdi það verk fyrir landsstjórnina.   Árið 1907 stofnaði firmað vélaverkstaði hér í Eyjum og hóf meðal annars innflutning á frystivélum og ári síðar reisti það stórt frystihús sem einnig var hið fyrsta í sinni röð hér á landi. 1911 stofnaði hann talsímafélag í Eyjum og kom á símasambandi við land og stuttu seinna var, undir hans stjórn, hafist handa við byggingar á [gamla] spítalanum sem síðar varð ráðhús . Árið 1913 reisti firma Gísla fyrstu fiskimjölsversmiðju hér á landi. Því var svo fylgt eftir með lýsisbræðslu. 1920 byggði firmað fyrstu olíugeyma hér á landi sem varð til þess að vélvæðing landsins gekk hraðar fyrir sig og olíuverð lækkaði til muna. Afrekin eru mörg fleiri og nánast óhætt að fullyrða að saga Vestmannaeyja og jafnvel landsins alls hefði orðið önnur ef hans framsýni og hugrekkis hefði ekki notið við.   Fyrir fólk sem lifir í ólgu samtímans og finnst allar hugmyndir um breytingar og nýjungar mæta andbyr er ágætt að lesa vandlega þessi orð úr þjóðhátíðarblaði Vísis frá 17. Júní 1944: „En Gísli hefir oft og tíðum átt við ramman reip að draga, þegar hann vildi koma einhverjum nýjungum á framfæri. Almenningur allra tíma er þannig gerður, að hann veigrar sér við að stíga út af braut vanans og hræðist erfiðleika brautryðjendastarfsins og vill helzt alltaf standa á sama sjónarhól og hjakka í sama hjólfarinu frá ári til árs og öld til aldar. Það hvílir því á herðum frumkvöðlanna að koma nýjungunum i framkvæmd, en launin eru annað hvort þakkir almennings eða vanvirða sem oftar er“ Það verður alltaf til úrtölufólk. Verum samt óhrædd við breytingar og stígum af braut vanans. Í framtíðinni felast tækifæri ef við þorum að nýta þau.