Um Eyjafréttir

 
Útgefandi:  Eyjasýn ehf.
                    Strandvegi 47, 900 Vestmannaeyjum
                    Símar: 481 1300 og 481 3310
                    Netfang: frettir [hjá] eyjafrettir.is
 
Stafræn útgáfa: http://www.eyjafrettir.is
 
Ritstjóri/Ábyrgðarmaður: Ómar Garðarsson
 
Blaðamenn: Sara Sjöfn Grettisdóttir
                        Sædís Eva Birgisdóttir
 
Auglýsingar: Sæþór Þorbjarnarson
  
 

Saga blaðsins

Aðdragandann að stofnun Frétta má rekja til löngunar Guðlaugs Sigurðssonar, sem þá var prentari í Prentsmiðjunni Eyrúnu, að setja á stofn eigin prentsmiðju. Blaðaútgáfa var þá ekki í deiglunni. Á þessum tíma gáfu þeir út Útsvarsskrá Vestmannaeyja, félagarnir Arnar Sigurmundsson, Andri Hrólfsson og Sigurður Jónsson. Hvöttu þeir Guðlaug mjög til að setja á stofn prentsmiðju og myndi Útsvarsskráin verða prentuð hjá honum. Það varð svo úr árið 1972 að þeir fjórir stofnuðu hlutafélagið Eyjaprent hf. og hófu strax að undirbúa kaup á tækjum til rekstursins. Leið svo nokkur tími þar til von var á tækjunum. Það var svo að kvöldi mánudagsins 22. janúar 1973 að gamli Herjólfur lagði af stað frá Reykjavík til Eyja, og innanborðs var prentvél í nýja fyrirtækið. En Herjólfur skilaði prentvélinni ekki á land í Eyjum í þetta sinn, því um nóttina hófst eldgos á Heimaey og prentsmiðjurekstur því ekki tímabær um sinn. Gosið tók hug manna allan og allt sem því fylgdi. En öll gos hætta um síðir og svo varð einnig um Heimaeyjargosið. Þegar fólk tók að flytjast aftur til Vestmannaeyja að gosi loknu, tóku aðstandendur Eyjaprents að huga að prentsmiðjurekstrinum að nýju. Tækin voru nú fengin til Eyja og húsnæði Alþýðubandalagsins að Bárustíg 9 tekið á leigu undir reksturinn. Og í október 1973 hófst svo starfsemi Eyjaprents. Mikið var að gera í fyrirtækinu og þar var meðal annars prentað blaðið Dagskrá. En þar kom að Prentsmiðjan Eyrún var endurreist í Eyjum, en hún hafði farið undir hraun í gosinu. Þar hafði Dagskráin verið prentuð fyrir gos og nú ákvað eigandi hennar að flytja prentunina þangað að nýju.. Í Eyjaprenti var hinsvegar til mikill pappírsforði sem ætlaður var í Dagskrá, auk þess sem missir þessa verkefnis var töluverður fyrir prentsmiðjuna. Það varð því úr að Eyjaprent ákvað að stofna eigið héraðsfréttablað sem fékk nafnið FRÉTTIR. Mun Sigurður Jónsson, einn hluthafanna hafa átt hugmyndina að nafninu. Fyrsta blaðið leit dagsins ljós 28. júní árið 1974. Ritstjóri var Guðlaugur Sigurðsson. Blaðið var 4 síður að stærð og fékk strax ágætar viðtökur. Því var dreift ókeypis í allar verslanir bæjarins en auglýsingar báru uppi kostnað við útgáfuna. FRÉTTIR voru oft djarfar í málflutningi sínum og sögðu hlutina tæpitungulaust. Umfjöllun blaðsins um slæma meðferð á vörum til Eyja með Ríkisskipum, urðu m.a. til þess að hafnarverkamenn í Reykjavík neituðu að ferma Herjólf, fyrr en blaðið bæði þá afsökunar. Það gerði ritstjórinn og Herjólfur tók að sigla á ný.
 
Smám saman batnaði tækjakostur prentsmiðjunnar og að sama skapi óx blaðinu ásmegin. Bæði tóku prentgæði miklum framförum og meiri metnaður var lagður í blaðið. Árið 1984 var blaðið stækkað í 8 12 síður eftir atvikum. og rauður varð einkennislitur FRÉTTA. Tímamót verða í rekstrinum árið 1992 Fram að því hafði blaðinu verið dreift ókeypis en um mitt ár 1992 var farið að selja blaðið í áskrift og einnig í lausasölu í nokkrum verslunum. Var þetta gert vegna erfiðrar afkomu blaðsins árin þar á undan. Auglýsingatekjur þess einar og sér, dugðu ekki lengur fyrir rekstrarkostnaðinum. Um leið var útliti þess breytt verulega, brot þess minnkað dálítið og litvæðing aukin. Einnig var lagt upp með efnismeira blað. Þessi breyting fékk strax góðar viðtökur og kaupendur blaðsins urðu fljótlega flestir íbúar Eyjanna auk nokkur hundruða, sem búsettir eru á meginlandinu. Þetta varð til þess að reksturinn tók að standa undir sér og hefur gert flest árin síðan.
 
Ný tækni með tilkomu Netsins, varð þess valdandi að ritstjórn FRÉTTA ákvað að reyna fyrir sér með netútgáfu auk pappírs-FRÉTTA. Hugmyndin er að pappírs-FRÉTTIR haldi sínu striki, en efni blaðsins verði síðan sett inn á netútgáfuna, auk þess sem hún verður uppfærð á hverjum degi eða eins oft og þurfa þykir og tilefni gefast til. Það er von útgefenda blaðsins, að þessi nýjung eigi eftir að bæta og auka samskiptin við lesendur og gera blaðið áhugaverðara.
Ómar Garðarsson, sem hafði ritstýrt FRÉTTUM í rúma tvo áratugi, ákvað að stíga til hliðar í byrjun október 2012 en Ómar starfar áfram sem blaðamaður. Við sama tækifæri var nafni blaðsins breytt í EYJAFRÉTTIR, til samræmis við vefmiðilinn eyjafrettir.is. Sæþór Þorbjarnarson starfar einnig sem blaðamaður og grafískur hönnuður hjá Eyjafréttum. Í byrjun desember 2014 tók Ómar Garðarsson á ný við ritstjórn Eyjafrétta.
 
 

Um eyjafréttir.is

eyjafrettir.is er sjálfstæður miðill, sem Eyjasýn ehf. stendur að. Tæknivinna er í höndum Smartmedia ehf.
 
eyjafrettir.is að lifandi miðli með daglegum fréttum og upplýsingum um um lífið og tilveruna í Vestmannaeyjum. eyjafrettir.is hóf göngu sína 6. júlí árið 2000 og fyrsta fréttin sem fór inn á vefinn var um hækkun flugfargjalda Flugfélags Íslands. Í ljósi þess mikilvægis sem samgöngumál eru Vestmannaeyingum, er það kannski táknrænt að einmitt hún skyldi vera fyrsta fréttin.
 
eyjafrettir.is er fjölmiðill, sem gefin er út á sömu forsendum og Fréttir. Er ætlað að flytja fréttir af daglegu lífi Eyjamanna ásamt skoðanaskiptum manna á milli. Hann er öllum opinn til skoðanaskipta og ábendingar um efni og fréttir er vel þegnar.
 
eyjafrettir.is gjörbreyttust 12. mars 2004, bæði hvað varðar útlit og tækni. Um þá vinnu sá Guðmundur Sigursteinn Jónsson, vefhönnuður Tölvunar ehf. í samráði við Sigursvein Þórðarson, þáverandi starfsmann Frétta. Margar nýjungar voru á vefnum og mikið lagt upp úr myndum.
  
Enn á ný er vefurinn uppfærður og settur í nútímalegra horf. M.a. er nú komið myndbandakerfi á vefinn, ásamt ýmsum öðrum nýjungum. Sæþór vídó sá um grafiska hönnun vefsins ásamt Júlíusi Ingasyni sem hafði veg og vanda að tæknilegri útfærslu vefsins ásamt Sæþóri. Vefurinn eyjafrettir.is hýstur hjá Smartmedia.

Myndasafnið >>

Öldudufl við Landeyjahöfn

Öldudufl við Landeyjahöfn

Íþróttir >>

EM 2017 :: Landsliðkonur sátu fyrir svörum - Berglind Björg Þorvaldsdóttir

 Það hefur væntanlega ekki farið framhjá mörgum að EM kvenna í knattspyrnu er komið á fullt en í gær spilaði íslenska liðið sinn fyrsta leik á mótinu, þá gegn Frakklandi. Í riðlakeppninni á Ísland næst leik gegn Sviss á laugardaginn og síðan Austurríki á miðvikudaginn í næstu viku. Eftir það skýrist svo hvort liðið mun komast upp úr riðlinum í 16 liða úrslit. Í hópnum að þessu sinni eru þó nokkrar Eyjastelpur en af þeim leikur aðeins ein með ÍBV en það er Sigríður Lára Garðarsdóttir. Þær Berglind Björg Þorvaldsdóttir og Fanndís Friðriksdóttir, leikmenn Breiðabliks, eiga báðar rætur að rekja til Vestmanneyja sem og systurnar Elísa og Margrét Lára Viðarsdætur en þær eru báðar frá vegna meiðsla og taka ekki beinan þátt í mótinu. Blaðamaður hafði samband við landsliðskonurnar fimm, sem þrátt fyrir annir, gáfu sér tíma til að svara nokkrum spurningum fyrir Eyjafréttir. Hér eru svör Berglindar Bjargar.   Aldur: 25 ára. Gælunafn: Begga, Bebba, Bergie, Beggz er svona helst. Helsta áhugamál fyrir utan fótbolta: Er algjör kvikmyndanörd og svo er golfið aðeins byrjað að kitla núna. Eftirlætis matur: Steiktur fiskur og kjúklingavængir. Versti matur: Reyktur matur. Uppáhalds drykkur fyrir utan vatn: Kristall. Fallegasti staður sem þú hefur komið á: Vestmannaeyjar. Uppáhalds tónlistarmaður/hljómsveit: Er algjör alæta á tónlist. En svona helst Radiohead, Hjálmar og Fleetwood Mac. Gætir þú verið án snjallsíma í heila viku: Já, ég held ég gæti það. Fyrsti leikur í meistaraflokki: 2007 á móti Þór/KA. Rútína á leikdegi: Engin ákveðin rútína en ég fer oftast á Nings í hádeginu. Hlusta á tónlist og fæ mér góðan kaffibolla. Grófasti leikmaður í landsliðinu: Sísí Lára, a.k.a. sláttuvélin. Besti samherji í landsliði og félagsliði: Það er geggjað að spila með þeim öllum. Hver er fyndnust í landsliðinu: Hallbera fær þennan titil. Erfiðasti mótherji sem þú hefur mætt á ferlinum: Hope Solo. Besta minning frá yngri flokkum: Þær eru mjög margar. Ætli það séu ekki bara allir titlarnir sem ég hef unnið með ÍBV og Breiðabliki. Svo varð ég einnig Dana Cup meistari með Breiðabliki. Besta minning á ferlinum: Bandaríkjameistari með Florida State háskólanum og Bikarmeistari með Breiðabliki 2016. Mestu vonbrigði á ferlinum: Þegar ég reif vöðva aftan í læri árið 2014. Er ennþá að díla við þau meiðsli. Draumalið til að spila með: Barcelona. Hefur þú fengið spjald fyrir dýfu: Nei, er ekki mikið að vinna með dýfurnar. Fylgist þú mikið með fótbolta? Ef svo er hvert er þitt uppáhaldslið: Já, mjög mikið. Manchester United er mitt lið. Fyrir utan fótbolta, fylgist þú með öðrum íþróttum: Já, ég fylgist með handbolta og aðeins amerískum fótbolta. Besti íþróttalýsandinn: Gummi Ben. Uppáhalds íþróttamaður í sögunni: Ruud van Nistelrooy. Ef þú mættir breyta einhverju við fótbolta, hvað væri það: Engu held ég bara. Hver mun skora fyrsta mark íslenska landsliðsins á EM í Hollandi: Kemur í ljós.

Mannlíf >>

Stjórnmál >>

Greinar >>

Sjómannadagurinn í Vestmannaeyjum

Sjómannadagurinn hefur alltaf verið hátíðisdagur í mínum huga frá því ég man eftir mér. Á Siglufirði var Sjómannadagurinn stór hátíð þar sem sjómenn tókust á í hinum ýmsu keppnisgreinum skunduðu svo á ball á Hótel Höfn og tóku það stundum óklárt. Knattspyrnu á malarvellinum í sjóstökkum og bússum man ég eftir. Stakkasund í höfninni og reiptog. Keppni í netabætingu, kappróður og margt fleira. Í minningunni skipti þetta miklu máli fyrir unga drengi. Þeir urðu margir ákveðnir að verða kaldir kallar eins og sjóararnir, með uppbrettar ermar á köflóttu vinnuskyrtunum. Ég var einn þeirra sem fetaði þann veg að verða sjómaður og sé ekki eftir því. Ekki var maður burðugur fyrstu túrana en þetta hafðist allt með aðstoð og kennslu góðra sjómanna. Ég varð þeirrar gæfu aðnjótandi að lenda með góðum skipstjórum og áhöfnum. Nú er Sjómannadagurinn nánast aflagður á Siglufirði en þeir í austurbænum, Ólafsfirði hafa tekið upp merkið og halda veglega uppá daginn.   Dansað á þremur stöðum Ég og mín fjölskylda fluttum til Eyja 1989. Þá voru dansleikir og skemmtanir í þremur húsum. Höllinni, Alþýðuhúsinu og Kiwanishúsinu. Líklega um sex- til sjö hundruð manns þegar allt er talið. Og enn fleiri á dansleikjunum eftir skemmtanirnar. Þetta voru góðir og skemmtilegir tímar. Minn fyrsti Sjómannadagur í Eyjum var 1989. Þá fórum við áhöfnin á Frigginni sem Magni Jó var með, í Höllina til Pálma Lór og vorum niðri á Mylluhól. Einn bar var á hæðinni og sú sem sá um barinn þurfti að bregða sér í eldhúsið til að uppvarta. Komin var löng röð við barinn. Þá brá ég mér innfyrir barborðið og afgreiddi brennivín ofan í þyrsta sjómenn, tvöfaldan, þrefaldan og black russian. Þangað til ég sá bardömuna koma til baka. Enginn þurfti að borga á barnum hjá mér. Fyrirgefðu Pálmi minn.   Í Sjómannadagsráði Eftir nokkur ár í Eyjum var ég kominn í Sjómannadagsráð fyrir Jötunn og ekki varð aftur snúið. Afskaplega skemmtilegur tími að skipuleggja og vinna við Sjómannadaginn. Margir sjómenn sem maður hefur unnið með gegnum árin við skipulagningu og vinnu við daginn. Við þá segi ég takk fyrir samstarfið drengir þetta var stundum erfitt en á endanum alltaf gaman og gefandi. Að standa með sinn félagsfána við minnisvarða hrapaðra og drukknaðra við Landakirkju á Sjómannadegi og hlusta á Snorra Óskarsson minnast okkar föllnu félaga er í raun einstakt og ómetanlegt í minningunni. Þar drjúpum við sjómenn höfði fyrir Guði og mönnum. Við finnum fyrir smæð okkar fyrir Almættinu og náttúruöflunum. Sjómannadagurinn hefur alltaf verið hátíðisdagur í Eyjum og er enn. Sjómennirnir sjálfir hafa borið merkið, skipulagt og unnið vinnuna kringum hátíðina. Þannig viljum við hafa það. Við peyjana í Sjómannadagsráði segi ég, þið eruð dugnaðarforkar og sjómannastéttinni til sóma.   Sjómenn, fjölskyldur og allir Vestmannaeyingar til hamingju með Sjómannadaginn og mætum öll á viðburði helgarinnar.   Með Sjómannadagskveðju Valmundur Valmundsson