Um Eyjafréttir

 
Útgefandi:  Eyjasýn ehf.
                    Strandvegi 47, 900 Vestmannaeyjum
                    Símar: 481 1300 og 481 3310
                    Netfang: frettir [hjá] eyjafrettir.is
 
Stafræn útgáfa: http://www.eyjafrettir.is
 
Ritstjóri/Ábyrgðarmaður: Sara Sjöfn Grettisdóttir
 
Blaðamenn: Einar Kristinn Helgason
                        Ómar Garðarsson
 
Auglýsingar: Sæþór Vídó Þorbjarnarson
  
 

Saga blaðsins

Aðdragandann að stofnun Frétta má rekja til löngunar Guðlaugs Sigurðssonar, sem þá var prentari í Prentsmiðjunni Eyrúnu, að setja á stofn eigin prentsmiðju. Blaðaútgáfa var þá ekki í deiglunni. Á þessum tíma gáfu þeir út Útsvarsskrá Vestmannaeyja, félagarnir Arnar Sigurmundsson, Andri Hrólfsson og Sigurður Jónsson. Hvöttu þeir Guðlaug mjög til að setja á stofn prentsmiðju og myndi Útsvarsskráin verða prentuð hjá honum. Það varð svo úr árið 1972 að þeir fjórir stofnuðu hlutafélagið Eyjaprent hf. og hófu strax að undirbúa kaup á tækjum til rekstursins. Leið svo nokkur tími þar til von var á tækjunum. Það var svo að kvöldi mánudagsins 22. janúar 1973 að gamli Herjólfur lagði af stað frá Reykjavík til Eyja, og innanborðs var prentvél í nýja fyrirtækið. En Herjólfur skilaði prentvélinni ekki á land í Eyjum í þetta sinn, því um nóttina hófst eldgos á Heimaey og prentsmiðjurekstur því ekki tímabær um sinn. Gosið tók hug manna allan og allt sem því fylgdi. En öll gos hætta um síðir og svo varð einnig um Heimaeyjargosið. Þegar fólk tók að flytjast aftur til Vestmannaeyja að gosi loknu, tóku aðstandendur Eyjaprents að huga að prentsmiðjurekstrinum að nýju. Tækin voru nú fengin til Eyja og húsnæði Alþýðubandalagsins að Bárustíg 9 tekið á leigu undir reksturinn. Og í október 1973 hófst svo starfsemi Eyjaprents. Mikið var að gera í fyrirtækinu og þar var meðal annars prentað blaðið Dagskrá. En þar kom að Prentsmiðjan Eyrún var endurreist í Eyjum, en hún hafði farið undir hraun í gosinu. Þar hafði Dagskráin verið prentuð fyrir gos og nú ákvað eigandi hennar að flytja prentunina þangað að nýju.. Í Eyjaprenti var hinsvegar til mikill pappírsforði sem ætlaður var í Dagskrá, auk þess sem missir þessa verkefnis var töluverður fyrir prentsmiðjuna. Það varð því úr að Eyjaprent ákvað að stofna eigið héraðsfréttablað sem fékk nafnið FRÉTTIR. Mun Sigurður Jónsson, einn hluthafanna hafa átt hugmyndina að nafninu. Fyrsta blaðið leit dagsins ljós 28. júní árið 1974. Ritstjóri var Guðlaugur Sigurðsson. Blaðið var 4 síður að stærð og fékk strax ágætar viðtökur. Því var dreift ókeypis í allar verslanir bæjarins en auglýsingar báru uppi kostnað við útgáfuna. FRÉTTIR voru oft djarfar í málflutningi sínum og sögðu hlutina tæpitungulaust. Umfjöllun blaðsins um slæma meðferð á vörum til Eyja með Ríkisskipum, urðu m.a. til þess að hafnarverkamenn í Reykjavík neituðu að ferma Herjólf, fyrr en blaðið bæði þá afsökunar. Það gerði ritstjórinn og Herjólfur tók að sigla á ný.
 
Smám saman batnaði tækjakostur prentsmiðjunnar og að sama skapi óx blaðinu ásmegin. Bæði tóku prentgæði miklum framförum og meiri metnaður var lagður í blaðið. Árið 1984 var blaðið stækkað í 8 12 síður eftir atvikum. og rauður varð einkennislitur FRÉTTA. Tímamót verða í rekstrinum árið 1992 Fram að því hafði blaðinu verið dreift ókeypis en um mitt ár 1992 var farið að selja blaðið í áskrift og einnig í lausasölu í nokkrum verslunum. Var þetta gert vegna erfiðrar afkomu blaðsins árin þar á undan. Auglýsingatekjur þess einar og sér, dugðu ekki lengur fyrir rekstrarkostnaðinum. Um leið var útliti þess breytt verulega, brot þess minnkað dálítið og litvæðing aukin. Einnig var lagt upp með efnismeira blað. Þessi breyting fékk strax góðar viðtökur og kaupendur blaðsins urðu fljótlega flestir íbúar Eyjanna auk nokkur hundruða, sem búsettir eru á meginlandinu. Þetta varð til þess að reksturinn tók að standa undir sér og hefur gert flest árin síðan.
 
Ný tækni með tilkomu Netsins, varð þess valdandi að ritstjórn FRÉTTA ákvað að reyna fyrir sér með netútgáfu auk pappírs-FRÉTTA. Hugmyndin er að pappírs-FRÉTTIR haldi sínu striki, en efni blaðsins verði síðan sett inn á netútgáfuna, auk þess sem hún verður uppfærð á hverjum degi eða eins oft og þurfa þykir og tilefni gefast til. Það er von útgefenda blaðsins, að þessi nýjung eigi eftir að bæta og auka samskiptin við lesendur og gera blaðið áhugaverðara.
Ómar Garðarsson, sem hafði ritstýrt FRÉTTUM í rúma tvo áratugi, ákvað að stíga til hliðar í byrjun október 2012 en Ómar starfar áfram sem blaðamaður. Við sama tækifæri var nafni blaðsins breytt í EYJAFRÉTTIR, til samræmis við vefmiðilinn eyjafrettir.is. Sæþór Þorbjarnarson starfar einnig sem blaðamaður og grafískur hönnuður hjá Eyjafréttum. Í byrjun desember 2014 tók Ómar Garðarsson á ný við ritstjórn Eyjafrétta.
 
 

Um eyjafréttir.is

eyjafrettir.is er sjálfstæður miðill, sem Eyjasýn ehf. stendur að. Tæknivinna er í höndum Smartmedia ehf.
 
eyjafrettir.is að lifandi miðli með daglegum fréttum og upplýsingum um um lífið og tilveruna í Vestmannaeyjum. eyjafrettir.is hóf göngu sína 6. júlí árið 2000 og fyrsta fréttin sem fór inn á vefinn var um hækkun flugfargjalda Flugfélags Íslands. Í ljósi þess mikilvægis sem samgöngumál eru Vestmannaeyingum, er það kannski táknrænt að einmitt hún skyldi vera fyrsta fréttin.
 
eyjafrettir.is er fjölmiðill, sem gefin er út á sömu forsendum og Fréttir. Er ætlað að flytja fréttir af daglegu lífi Eyjamanna ásamt skoðanaskiptum manna á milli. Hann er öllum opinn til skoðanaskipta og ábendingar um efni og fréttir er vel þegnar.
 
eyjafrettir.is gjörbreyttust 12. mars 2004, bæði hvað varðar útlit og tækni. Um þá vinnu sá Guðmundur Sigursteinn Jónsson, vefhönnuður Tölvunar ehf. í samráði við Sigursvein Þórðarson, þáverandi starfsmann Frétta. Margar nýjungar voru á vefnum og mikið lagt upp úr myndum.
  
Enn á ný er vefurinn uppfærður og settur í nútímalegra horf. M.a. er nú komið myndbandakerfi á vefinn, ásamt ýmsum öðrum nýjungum. Sæþór vídó sá um grafiska hönnun vefsins ásamt Júlíusi Ingasyni sem hafði veg og vanda að tæknilegri útfærslu vefsins ásamt Sæþóri. Vefurinn eyjafrettir.is hýstur hjá Smartmedia.

Stjórnmál >>

Elliði Vignisson: Enn er alltof snemmt að fullyrða að við náum saman með ríkinu

Í gær funduðum fulltrúar Vestmannaeyjabæjar með ríkinu, en yfir standa viðræður um að Vestmannaeyjabær taki yfir rekstri Herjólfs. Elliði Vignisson bæjarstjóri sagði í samtali við Eyjafréttir að að enn einn fundurinn hafi verið í gær til þess að nálgast enn frekar þau markmið að ná fram verulegri þjónustuaukningu með nýrri ferju og tryggja betur áhrif og sjónarmið heimamanna hvað rekstur hennar varðar.  „Þar kynntum við sjónarmið okkar sem fyrst og fremst felast í því að færast nær þvi markmiði að sjóleiðin milli Vestmannaeyja og Landeyjahafnar verði séð sem „þjóðvegur“ okkar Vestmannaeyinga og þeirra sem vilja sækja okkur heim. Þar með reynum við að nálgast þá sjálfsögðu kröfu okkar að þjónusta og verðlag verði nær því að þetta sé þjóðvegur en ekki valkvæð þjónusta. Þá leggjum við einnig þunga áherslu á að þjóðvegurinn verði „opinn“ eins og framast er unnt og taki mið af þörfu þjónustustigi hvað tíðni ferða varðar en ekki hámarksnýtingu á hverri ferð og mögulegri arðsemi rekstrarins. Í langan tíma hafa þessar samgöngur að okkar mati verið skammtaðar úr hnefa en það á ekki að vera lögmál. Með nýrri ferju og annarri nálgun á verkefnið eiga Vestmannaeyjar að verða samkeppnishæfari varðandi íbúaþróun, atvinnuuppbyggingu og atvinnurekstur fyrirtækja sem hér starfa,“ sagði Elliði   Það eru alltaf gagnrýnisraddir„Ég hef séð að á seinustu dögum hafa einhverjir gagnrýnt þessa tilraun Vestmannaeyjabæjar og það er svo sem fátt sem kemur á óvart hvað það varðar. Allt okrar tvímælis þá gert er og margir eru ætíð hræddir við breytingar. Þegar við seldum hlut okkar í Hitaveitu Suðurnesja voru margir sem sögðu að við ættum að eiga hlutinn og selja hann þegar hann væri orðinn verðmætari. Þegar við byggðum Eldheima gekk fólk um og uppnefndi húsið og sagði að það yrði aldrei annað en baggi á okkur og á því yrði aldri áhugi meðal feðramanna. Þegar við aldusskiptum grunnskólunum fullyrtu margir að þetta gæti aldei gengið. Þegar við buðum út reksturinn á Sóla og sömdum við Hjalla var það mikið gagnrýnt og mjög lengi má áfram telja. Þegar upp er staðið áttar fólk sig oft betur á forsendum og verður þá oftast nær mun ánægðara. Það sem þó hefur rekið mig í rogastans eru fullyrðingar um að þetta leiði til einhverrar mismununar þannig að bæjarfulltrúar gangi fyrir. Þeir sem slíkt fullyrða verða að skilja að bæjarfulltrúar njóta ekki neinna sér kjara á neinni þjónustu hjá Vestmannaeyjabæ. Þeir greiða fullt verð í sund, börn þeirra ganga ekki fyrir á leikskóla og götur við heimili þeirra eru ekki ruddar snjó fyrr en hjá öðrum. Á sama máta koma þeir til með að nota Herjólf og greiða fyrir sína þjónustu rétt eins og hver annar enda yrði Herjólfur almenningsþjónusta sem rekinn yrði eins og önnur þjónusta sveitarfélagsins með hagsmuni bæjarbúa að leiðarljósi,“ sagði Elliði.   Elliði sagði að hans mati væri það í raun fullkomið og algert ábyrgðarleysi að heykjast á því að takast á við þessa ábyrgð að gefnum ákveðnum forsendum.  „Hvenær gerðist það að Eyjamenn hættu að þora og vilja axla ábyrgð á eigin málum? Þannig þekki ég ekki okkar góða samfélag og þannig mun núverandi bæjarstjórn ekki nálgast þetta mál. Við sannarlega þorum og treystum okkar fólki til að axala ábyrgð.“   Fagfólk við samningaborðið „Fullyrðingar um að þetta verði fjárhagslegur baggi á okkur er líka dáldið einkennilegur, sérstaklega þegar engin, ekki einu sinni við sem stöndum í þessu, vitum enn um hvaða fjárhæð verður samið. Við höfum unnið með færustu sérfæðingum í gerð rekstrarmódels og samningagerð er á hendi lögmanna sem þekkja málið vel. Okkur eru síðan til ráðgjafar menn eins og Grímur Gíslason, Páll Guðmundsson og Lúðvík Bergvinsson sem allir hafa mikla og haldgóða þekkingu hvað varðar eðlil þessarar útgerðar og rekstri almennt. Það er því hvergi verið að kasta til höndunum og hagsmunum Vestmannaeyjabæjar verður ekki fórnað,“ sagði Elliði.   Elliði sagði að enn væri alltof snemmt að fullyrða að þau nái saman með ríkinu. „Það má öllum ljóst vera að við erum ekki að fara í þetta verkefni til að taka við því á þeim fosendum sem verið hefur seinustu ár. Við teljum að það þurfi langtum meiri þjónustu og ef ríkið vill nálgast þetta á þann máta með okkur þá erum við til í samstarf. Ef ekki næst saman þá væntanlega verður þetta boðið út og við höfum þá að minnsta kosti náð að koma okkar sjónarmiðum á framfæri og það leiðir þá ef til vill til þjónustu aukningar. Það væri því fráleitt að láta ekki reyna á þetta, jafnvel þótt það kosti mikla vinnu. Slíkt hræðist hvorki ég né aðrir sem að þessu koma“ sagði Elliði að lokum Meðfylgjandi er mynd sem Elliði tók á fundinum í dag. Á henni eru þeir Lúðvík Bergvinsson og Yngvi Jónsson frá okkur heimamönnum auk síðan fulltrúum frá ríkinu. Þeir Grímur og Páll sóttu fundinn í gegnum fjarfundarbúnað.  

Greinar >>

Elliði Vignisson: Það þarf kjark til að breyta

Nafn Gísla J. Johnsen er samtvinnað sögu Vestmannaeyja. Hann var hér fæddur 10. mars 1881. Með verslun sinni og útgerðarrekstri átti hann stóran þátt í að bæla niður þá einokun sem hafi legið sem mara á Eyjamönnum í mannsaldir. Það var þó bara byrjunin á ævintýranlegri uppbyggingu Gísla. Eins og allir sem þora að gára vatnið var Gísli umdeildur og oft reyndist honum erfitt að glíma við neikvæðni samfélagsins og óttann við breytingar. Árið 1899, þegar Gísli var einungis 18 ára hóf hann verslunarrekstur í grimmri samkeppni við einokunarverslun Brydes. Vegna ungs aldurs fór verslunin þó ekki yfir á hans nafn fyrr en árið 1902. Árið 1904 keypti verslun hans eða „firmað“ eins og það var þá kallað fyrsta mótorbátinn sem kom til Suðurlands. Þar með varð til grunnurinn að Vestmannaeyjum eins og við þekkjum þær í dag. Á fyrsta áratug aldarinnar fjölgaði íbúum í Eyjum úr 607 í 1492 eða um 885 manns. Á þessum árum var lögð sú undirstaða sem skapaði frumkvæði og forystu Vestmannaeyinga í útgerð og sjávarútvegi æ síðan. Gísli lét sig fleira varða en eingöngu verslun og viðskipti og var hann til að mynda einn af hvatamönnum þess að byggður var viti á Stórhöfða og framkvæmdi það verk fyrir landsstjórnina.   Árið 1907 stofnaði firmað vélaverkstaði hér í Eyjum og hóf meðal annars innflutning á frystivélum og ári síðar reisti það stórt frystihús sem einnig var hið fyrsta í sinni röð hér á landi. 1911 stofnaði hann talsímafélag í Eyjum og kom á símasambandi við land og stuttu seinna var, undir hans stjórn, hafist handa við byggingar á [gamla] spítalanum sem síðar varð ráðhús . Árið 1913 reisti firma Gísla fyrstu fiskimjölsversmiðju hér á landi. Því var svo fylgt eftir með lýsisbræðslu. 1920 byggði firmað fyrstu olíugeyma hér á landi sem varð til þess að vélvæðing landsins gekk hraðar fyrir sig og olíuverð lækkaði til muna. Afrekin eru mörg fleiri og nánast óhætt að fullyrða að saga Vestmannaeyja og jafnvel landsins alls hefði orðið önnur ef hans framsýni og hugrekkis hefði ekki notið við.   Fyrir fólk sem lifir í ólgu samtímans og finnst allar hugmyndir um breytingar og nýjungar mæta andbyr er ágætt að lesa vandlega þessi orð úr þjóðhátíðarblaði Vísis frá 17. Júní 1944: „En Gísli hefir oft og tíðum átt við ramman reip að draga, þegar hann vildi koma einhverjum nýjungum á framfæri. Almenningur allra tíma er þannig gerður, að hann veigrar sér við að stíga út af braut vanans og hræðist erfiðleika brautryðjendastarfsins og vill helzt alltaf standa á sama sjónarhól og hjakka í sama hjólfarinu frá ári til árs og öld til aldar. Það hvílir því á herðum frumkvöðlanna að koma nýjungunum i framkvæmd, en launin eru annað hvort þakkir almennings eða vanvirða sem oftar er“ Það verður alltaf til úrtölufólk. Verum samt óhrædd við breytingar og stígum af braut vanans. Í framtíðinni felast tækifæri ef við þorum að nýta þau.