Ólafur F. Magnússon fyrrverandi borgarstjóri sendir frá sér nýtt Eyjalag:

Ástarljóð til Vestmannaeyja og sorgarsöngur yfir Tyrkjaráninu - myndband

Loading the player ...

Ólafur F. Magnússon fyrrverandi borgarstjóri sendir frá sér nýtt Eyjalag:

Ástarljóð til Vestmannaeyja og sorgarsöngur yfir Tyrkjaráninu - myndband

 Ólafur F Magnússon fyrrverandi borgarstjóri hefur sent frá sér nýtt lag sem ber titilinn Við Ræningjatanga. Myndband við lagið er komið í spilun á Youtube en Ólafur samdi sjálfur bæði lag og texta.
 
Höfundur samdi ljóðið í mars árið 2014 og lagið skömmu síðar. Það var hljómsett og hljóðritað af Vilhjálmi Guðjónssyni, árið 2015. Ólafur syngur lagið sjálfur en Gunnar Þórðarson sér um gítarútsetninguna og gítarleikinn. Myndbandið má finna hér að ofan.
 
Ólafur sendi lagið Fjallkonan í undankeppni Eurovision árið 2014 og gaf einnig út lögin Gott og göfugt hjarta og Ferðabæn. Myndbandið við lagið Við Ræningjatanga var tekið upp fyrr í sumar í Vestmannaeyjum við Ræningjatanga, þar sem ráðist var inn í Heimaey í Tyrkjaráninu. Friðrik Grétarsson sá um bæði kvikmyndatöku og klippingu. Ólafur segir hafa flutt lagið með tár á hvarmi, hryggur yfir örlögum síns fólks í Eyjum.
 
Í samtali við Vísi segir Ólafur að lagið sé bæði „Ástarljóð til Vestmannaeyja og sorgarsöngur yfir Tyrkjaráninu.“
 
Ljóðið Við ræningjatanga hljóðar þannig:
 
   Hunsuð voru hædd og kvalin,
   hneppt í þrældóm yfir sæ.
   Örlög margra ætíð falin,
   ég aldrei þetta skilið fæ.
   Munum þessa menn og hrundir,
   máttur gleymsku rammur er.
   Um Vestmannaeyja víðu grundir,
   varðveit þjáning; fólksins ber.
 
 

Ástarljóð til Vestmannaeyja og sorgarsöngur yfir Tyrkjaráninu - myndband

Hrafnar fóru á kostum í Eldheimum - Myndband og myndir

Það var mikið stuð í Eldheimum á laugardagskvöldið þar sem Hrafnarnir fóru mikinn í tónlist og spjalli um allt og ekkert en þó aðallega um gosið og sjálfa sig. Hvert sæti var skipað í húsinu og var mikið hlegið milli þess sem fólk naut tónlistarinnar sem boðið er upp á.    Hljómsveitin Hrafnar samanstendur af tvennum bræðrum, Georg og Vigni Ólafssonum og Hermanni Inga og Helga Hermannssonum og Hlöðveri Guðnasyni, allt grónir Eyjamenn þó þeir búi á fastalandinu. Samanlögð reynsla þeirra í músík má frekar mæla í öldum en áratugum og þeir kunna ýmislegt fyrir sér á þeim vettvangi. Það var talið í klukkan níu og klukkan átti aðeins nokkrar mínútur í miðnætti þegar síðasti tónninn var sleginn. Sem sagt þriggja tíma prógram með stuttu hléi og hvergi slegið af.   Hljóðfæraskipan er svolítið sérstök, Georg leikur á kontrabassa, Vignir á banjó, Hlöðver á mandólín og Hermann Ingi og Helgi á gítara. Eldheimar buðu á tónleikana og tilefnið var að minnast þess að á mánudaginn, 23. janúar voru 44 ár frá upphafi Heimaeyjargossins. Lagaval og sögur tengdust gosinu á einhvern hátt. Allir voru þeir byrjaðir í tónlist áður en gaus og brugðu þeir upp skemmtilegum myndum af sjálfum sér í undarlegum aðstæðum. Hermann Ingi á harðahlaupum upp Skólaveginn þegar eldsúlurnar risu austur á Eyju og Hlöbbi sem stakk af til Eyja til að bjarga því dýrmætasta, plötusafninu. Já, þeir hittu svo sannarlega í mark og útkoman var ein besta skemmtun sem boðið hefur verið upp á í Eyjum síðasta árið eða svo. Bæði skemmtilegt og eftirminnilegt. „Tónleikarnir og aðsóknin fóru fram úr björtustu vonum. Gaman að geta boðið á þennan flotta viðburð. En tónleikarnir eru greiddir með styrk úr Framkvæmdarsjóði Suðurlands. Herjólfur gaf ferðirnar fyrir tónlistaarmennina og hljómflutningsgræjurnar. Það var setið á næstum því öllum stólum hússins. Þeir eru um 160,“ sagði Kristín Jóhannsdóttir, forstöðumaður Eldheima eftir tónleikana. Óskar Pétur Friðriksson ljósmyndari var að sjálfsögðu á staðnum og smellti þessum myndum af stemningunni.

Nýtt Keikó ævintýri?

Fyrirtækið Merlin Enter­tainments undirbýr nú af krafti komu þriggja mjaldra til Vestmannaeyja frá dýragarði í eigu fyrirtækisins í Sjanghæ. Fyrirtækið sendi Matvælastofnun (MAST) formlegt erindi í apríl síðastliðnum þar sem var óskað eftir því að fá að flytja hvalina til landsins. Teikningar fylgdu með umsókninni.   Samkvæmt upplýsingum frá MAST er ekki talið líklegt að dýrin beri með sér sjúkdóma eða annað álíka en vegna vegalengdarinnar frá Sjanghæ til Íslands bað það fyrirtækið að skila inn áhættumati samkvæmt náttúruverndarlögum og lögum um innflutning dýra. Það mat er nú á lokastigi og er ætlun fyrirtækisins að fylgja málinu eftir strax eftir hátíðirnar.   Merlin Entertainments er breskt fyrirtæki sem á og rekur 124 skemmtigarða, 13 hótel og fimm skemmtiþorp í 24 löndum. Rekstrarhagnaður fyrirtækisins árið 2015 var um 300 milljónir dollara eða 34 milljarðar króna. Alls vinna 25 þúsund manns hjá Merlin.   Samkvæmt heimasíðu Merlin hefur fyrirtækið keypt nokkra sædýragarða í Asíu en mjaldrarnir hafa verið þrír saman í nokkur ár að leika alls konar listir á sýningum. Samkvæmt erlendum fréttum hefur Merlin leitað um víða veröld eftir heppilegum heimkynnum en ekki fundið.   Keiko kom til Vestmannaeyja árið 1998 en hann er frægasti háhyrningur allra tíma. Hann drapst við strendur Noregs árið 2003. Keiko kom til Vestmannaeyja árið 1998 en hann er frægasti háhyrningur allra tíma. Hann drapst við strendur Noregs árið 2003. VÍSIR/GVA Fyrirtækið var í samskiptum við rússnesk yfirvöld því hvalirnir eru sagðir hafa fæðst í rússneskri lögsögu. Yfirvöld í Kreml höfðu engan áhuga á samstarfi og því er Ísland næst á dagskrá. Hér sé þekking og kunnátta eftir að hafa tekið við Keikó á sínum tíma.   Dýraverndunarsamtök hafa lengi barist fyrir því að mjaldrarnir fái frelsi úr Chang Feng-sædýragarðinum og þegar Merlin keypti hann árið 2011 var því lofað að hvalirnir fengju að synda frjálsir um höfin á ný. Fyrirtækið hefur unnið náið með WDC-dýraverndarsamtökunum og í yfirlýsingu sem fyrirtækið sendi frá sér segir meðal annars að teymi dýralækna og sjávarlíffræðinga frá Merlin og WDC ásamt sjálfstæðum sérfræðingum um hvali og höfrunga hafi undanfarna mánuði reynt að finna heppileg heimkynni.   Þar segir einnig að gríðarleg vinna hafi verið unnin því takmarkið sé að koma hvölunum í manngerðar kvíar úti í náttúrunni. Þar sé ætlunin að mjaldrarnir syndi til dauðadags án þess að þurfa að sýna alls kyns kúnstir fyrir mannfólkið. Hvalirnir verða einnig metnir af sjálfstæðum sérfræðingum um hvort sé hægt að sleppa þeim alfarið. Ef það er möguleiki mun fyrirtækið gera áætlun sem verður síðan framfylgt. Ekki tókst að ná í Elliða Vignisson, bæjarstjóra í Vestmannaeyjum.   Fréttin birtist fyrst í Fréttablaðinu.

,,Í skugga meistara yrki ég ljóð" kemur út 1. júlí

Þann 1. júlí kemur platan „Í skugga meistara yrki ég ljóð!“ en hún geymir tíu ný Eyjalög eftir fjórtán vestmanneyska laga- og textahöfunda. Nafn plötunnar vísar til meistara eins og Oddgeirs Kristjánssonar, Ása í Bæ, Árna úr Eyjum og fleirri merkra laga- og textasmiða sem hófu og skópu leikinn hvað Eyjalögin varðar. Ein af hugsanlegum ástæðum þess að dregið hafði úr þeirri grósku sem var í Eyjalögunum um miðja síðustu öld kann að vera hræðsla laga- og textahöfunda við að vera bornir saman við gömlu meistarana. Þessi plata sýnir að nútíma vestmannaeyskir laga- og textahöfundar eru ekkert síðri og að lög þeirra eru vel frambærileg í alla staði. Laga- og textahöfundar hafa mismikla reynslu af útgáfu en sumir þeirra eiga nú þegar þjóðhátíðarlög eða hafa gefið út plötur með hljómsveitum sem þeir hafa starfað í, en aðrir hafa ekki látið í sér heyra fyrr en nú.   Fyrsta lagið sem sent hefur verið í loftið af væntanlegri plötu " Í skugga meistara yrki ég ljóð" er í raun þriðja lag plötunnar, „Surtsey“ geymir, eins og nafnið gefur til kynna, óð til Surtseyjar. Sigurmundur Gísli Einarsson á lag og ljóð. Sonur hans Unnar Gísli Sigurmundsson flytur lagið ásamt Árna Johnsen en óhætt er að segja að þar stangast á andstæður með glæsibrag milli þessara tveggja sem án efa til heyra hópi þekktustu tónlistarmanna Eyjanna fyrr og síðar. Lagið má hlusta á hér.     Platan kemur út í takmörkuðu upplagi. Ef þú vilt tryggja þér eintak sendu okkur þá línu á best.eyjar@gmail.com.  

VERA – nýjung í tímabókunum og lyfjaendurnýjunum á HSU

VERA er samvinnuverkefni Embætti landlæknis, Heilsugæslu Höfuðborgarsvæðisins og TM Software og er öruggt vefsvæði þar sem notandi getur átt í samskiptum við heilbrigðisþjónustuna og nálgast gögn sem skráð eru um hann í heilbrigðiskerfið á Íslandi. Krafist er rafrænna skilríkja til að tengjast inn á www.heilsuvera.is sem nauðsynlegt er til að tryggja öryggi þeirra upplýsinga. Í VERU er m.a. hægt að skrá afstöðu sína til líffæragjafar sem skráist þá inn í miðlægan gagnagrunn heilbrigðisþjónustunnar hérlendis. Þeir notkunarmöguleikar sem teknir hafa verið í notkun á heilsugæslustöðvum HSU og fleiri heilbrigðisstofnunum, eru lyfjaendurnýjanir og tímabókanir.   Rafrænar tímabókanir og lyfjaendurnýjanir VERA virkar jafnt í heimilistölvunni, spjaldtölvunni sem snjallsímanum. Vefurinn veitir notendum möguleika á að bóka tíma hjá heimilislækni á sinni heilsugæslustöð. Eftir sem áður er hægt að bóka læknatíma símleiðis hjá móttökuriturum. Unnið er að því að einnig verði hægt að bóka tíma hjá hjúkrunarfræðingum og ljósmæðrum á þennan hátt. Í VERU geta notendur einnig séð yfirlit yfir lyfseðla sem þeir eiga í Lyfseðlaskrá landlæknis og þar geta þeir óskað eftir endurnýjun á lyfjunum sínum en eingöngu á þeim lyfjum sem þeir eru þegar á. Þetta er mun öruggari leið þar sem sjúklingur notar rafræn skilríki til að skrá sig inn í VERU og beiðnin kemur inn í rafræna sjúkraskrá í stað þess að berast í netfang stofnunarinnar. Lyfjaendurnýjanir í gegnum tölvupóst á vefsíðu stofnunarinnar verða því lagðar af eftir mánaðar aðlögunartíma. Eftir sem áður er hægt að endurnýja lyf símleiðis hjá læknariturum.   Yfirlit yfir bólusetningar barna Í VERU geta foreldrar og forráðamenn einnig fylgst með lyfseðlum, tímabókunum og bólusetningum barna sinna að 15 ára aldri og bókað tíma fyrir þau hjá heimilislækni. Starfsmenn HSU vilja hvetja alla til að kynna sér möguleika VERU á www.heilsuvera.is    

Sísí Ástþórs áfram í The Voice

Annar þáttur af the Voice Ísland var sýndur í gærkvöldi á Skjá einum. Þar sáu glöggir Eyjamenn bregða fyrir kunnulegu andliti. Þar söng Eyjastúlkan Sigríður Helga Ástþórsdóttir. Hún söng lag Cristinu Perri, Jar of hearts og gerði það listavel, eins og henni einni er lagið. "Jahérna hér ! Ég er vægast sagt í spennufalli. Tók stórt skref út fyrir kassann þegar ég féllst á þáttöku í The Voice. Kvíði og óöryggi hafa allt of oft stoppað mig af í því að syngja, en nú steig ég inn í óttann og sé svo sannarlega ekki eftir því. Ég er að læra svo ótrúlega mikið þessa dagana og upplifa svo ótrúlega margt skemmtilegt. Móttökurnar voru vægast sagt magnaðar og ég er svo óendanlega þakklát fyrir stuðninginn og fallegu orðin sem rigna yfir mig um þessar mundir. Takk enn og aftur frábæra fólk !"sagði Sigríður Helga eða Sísí á Fésbókarsíðu sinni í gærkvöldi.   Eyjamenn eru ekki óvanir að njóta fagurs söng Sísíar og hefur hún oft komið fram á tónleikum í Eyjum. Meðal annars söng hún þetta sama lag á tónleikum í Landakirkju árið 2011 við undirleik Gísla Stefánssonar. Má hlíða á þá útgáfu af laginu í spilaranum hér að ofan. Einnig hefur hún sungið og leikið í nokkrum uppfærslum hjá Leikfélagi Vestmannaeyja. Árið 1999 tók hún þátt í Söngkeppni Framhaldsskólanna fyrir hönd FÍV og söng þá íslenskan texta við lag the Hollies, Hann er minn bróðir.    The voice virkar þannig að dómararnir snúa baki í söngvarana og þurfa því að dæma eingöngu útfrá því sem þeir heyra. Fjórir þjálfarar, Helgi Björns, Salka Sól, Svala Björgvnis og Unnsteinn Manúel, safna söngvurum hver í sitt lið með því ýta á takka og snúa þannig stólnum við ef þeir hafa áhuga á að vinna með þeim söngvara. Tveir snéru sér við fyrir Sísí, þau Salka Sól og Unnstein, flyst þá valdið yfir til söngvarans og valdi Sísí að vinna með Unnsteini. Þegar allir dómararnir hafa fyllt sín lið hefjast innbyrðis söngbardagar í liðunum. Þar syngja tveir söngvarar í sama liði sama lagið og velur þjálfarinn svo annan þeirra til að halda áfram. Þannig gengur það koll af kolli þar til einn situr eftir. Það verður því spennandi að fylgjast með framhaldinu hjá Sísí.

Myndasafnið >>

Öldudufl við Landeyjahöfn

Öldudufl við Landeyjahöfn

VefTíví >> Mest lesið

Mannlíf >>

Stjórnmál >>

Greinar >>

Páll Magnússon: Stoltur!

 Fyrir viku ætlaði ég að skrifa stutta grein hér í Eyjafréttir um hvað ég væri stoltur af íþróttafélaginu mínu, ÍBV, fyrir stærstu og glæsilegustu Þjóðhátíð sem haldin hefur verið. Það fer a.m.k. ekkert á milli mála að Brekkan á sunnudagskvöldinu hefur aldrei verið stærri en nú; kíkið bara á myndirnar hans Óskar P. Friðrikssonar í síðustu Eyjafréttum. Það var líka fullyrt við mig að hvítu tjöldunum hefði fjölgað mikið á milli ára, sem eru enn betri fréttir ef réttar reynast. Um þetta átti sem sé greinin að fjalla, sem EKKI var skrifuð í síðustu viku. Síðan þá hefur ÍBV orðið bikarmeistari í meistaraflokki karla í fótbolta og meistaraflokkur kvenna komist í úrslit í bikarkeppninni annað árið í röð. Ekki minnkaði stoltið við þetta.   Glæsileg Þjóðhátíð Fyrst aðeins meira um Þjóðhátíð. Það er út af fyrir sig ekkert markmið að fjölga stöðugt gestum á Þjóðhátíð og það má leiða að því býsna sterk rök að af ýmsum ástæðum sé hátíðin nú þegar komin að einhverjum efri mörkum í fjölda - miðað við inntak og innviði. Og síst af öllu viljum láta fjöldann sliga þau stórmerkilegu menningarsögulegu verðmæti sem hátíðin felur í sér fyrir okkur bæjarbúa sjálfa. En þjóðhátíðarhaldið sjálft er alltaf að verða betra og betra í höndunum á ÍBV. Aðbúnaður gesta er alltaf að batna; öryggið er að aukast; þrif og hreinlæti er stöðugt að færast í betra horf; gæslan er að styrkjast og svona mætti áfram telja. Og síðan er mér skapi næst að halda að Þjóðhátíðin sé stöðugt að laða til sín prúðari og betri gesti! Sjálfur hef ég staðið sömu vaktina í hliðinu í Dalnum mörg undanfarin ár; 16 til 19 á föstudeginum. Á föstudeginum núna fóru sjálfsagt einhver þúsund manna fram og til baka um hliðið á þessum tíma. Ég sá áfengi á tveimur. Aðeins tveimur. Þannig háttar líka til að frá útidyrum heima hjá mér í Áshamrinum eru bara nokkrir metrar að tjaldstæði þar sem mikill fjöldi aðkomandi þjóðhátíðagesta heldur til. Þarna átti ég auðvitað leið um margoft meðan á hátíðinni stóð - á öllum tímum sólarhrings. Aldrei sá ég annað en glaðværa hópa af ungu fólki að skemmta sér vandræðalaust. Nú er ég ekki svo einfaldur að halda að ekki séu skuggahliðar þar sem 15.000 til 18.000 manns koma saman til að skemmta sér í þrjá til fjóra sólarhringa, en ég fullyrði að þeir skuggar eru á undanhaldi og bragurinn á hátíðinni nú er á margan hátt betri en hann var t.d. á meðan ég var á þeim aldri sem flestir aðkomandi gestir eru nú. Af þessu öllu er ég óskaplega stoltur af ÍBV, stjórn félagsins og starfsmönnum en síðast en ekki síst öllum þeim sjálfboðaliðum sem vinna þrekvirki fyrir félagið sitt á hverju einasta ári. Ekki bara við þjóðhátíðarhaldið heldur alla þessa stóru viðburði sem félagið stendur fyrir þar fyrir utan; pæju- og pollamót, Þrettándagleðina og fleira. Ætli megi ekki fullyrða að meirihluti allra innlendra gesta, sem sækja Eyjarnar heim á hverju ári, geri það í tengslum við viðburði á vegum ÍBV?   Ótrúlegt afrek Um helgina fengum við svo staðfesta sterka stöðu ÍBV á íþróttasviðinu þegar meistaraflokkur karla í fótbolta varð bikarmeistari með sigri á gríðarsterku liði Íslandsmeistara FH í úrslitaleik. Daginn eftir tryggði kvennaliðið sér svo sæti í bikarúrslitunum annað árið í röð. Þegar hér var komið sögu var ég um það bil að rifna af stolti! Meistaraflokkar karla og kvenna í handbolta líta síðan afar vel út nú í aðdraganda keppnistímabilsins. Í þessum afreksflokkum er síðan auðvitað að finna fyrirmyndirnar sem börnin og unglingarnir sækja sér í öflugu yngriflokkastarfi félagsins - og eru þeim hvati til þátttöku í íþróttum. Þessi staða - að íþróttafélag í rúmlega fjögur þúsund manna til þess að gera einangruðu bæjarfélagi eigi sér fjögur keppnislið í fótbolta og handbolta karla og kvenna í hópi þeirra bestu á Íslandi - er ekkert minna en ótrúlegt afrek! Að öllu samanlögðu fullyrði ég að ekkert íþróttafélag á Íslandi, og jafnvel þótt víðar væri leitað, er jafn mikilvægt sínu samfélagi og ÍBV er í Vestmannaeyjum. Langflestar fjölskyldur í Eyjum eiga sér einhvern snertiflöt við félagið nánast á hverjum einasta degi. ÍBV og allt sem félagið stendur fyrir er snar þáttur af sjálfsmynd Eyjamanna - og sennilega verðmætasta vörumerki þeirra, ef menn vilja leggja mat á slíkt. Að lokum þetta. Ég hvet alla forsvarsmenn þeirra góðu fyrirtækja og félaga í Eyjum sem leitað er til með að styrkja starfsemi ÍBV undir ýmsum formerkjum að taka eftirfarandi pól í hæðina: Það er ekki verið að sníkja af ykkur aur í einhvern óþarfa. Það er verið að hvetja ykkur til að styrkja íþrótta- og æskulýðsstarf og efla þannig þá samfélagslegu innviði sem þarf til að hæfileikaríkt og dugmikið fólk vilji búa og ala upp börnin sín í bænum; sem aftur er nauðsynleg forsenda fyrir ykkur til að fá gott fólk í vinnu! Með sama hætti vil ég segja við bæjaryfirvöld: Stuðningur við ÍBV er ekki bara stuðningur við íþróttastarf í þrengstu merkingu þess orðs heldur við miklu víðtækara og afar mikilvægt samfélagslegt hlutverk sem félagið hefur með höndum. Það hlutverk snýr t.d. að sjálfsmynd Eyjamanna í gegnum viðburði eins og Þjóðhátíð og íþróttaafrek á borð við bikarmeistaratitilinn um daginn - en einnig að hreinum hagrænum atriðum eins og að standa fyrir verulegum hluta af komum innlendra ferðamanna til Eyja. Og bæjaryfirvöld mega aldrei falla í þá gryfju að nota tekjur sem ÍBV hefur af Þjóðhátíð til réttlætingar fyrir minni stuðningi en tíðkast í öðrum bæjarfélögum. Þjóðhátíðartekjurnar gera nefnilega ekki meira en að vega upp þann umframkostnað sem hlýst af því að reka íþróttafélag í Vestmannaeyjum samanborið við höfuðborgarsvæðið. Ef þær þá ná því.   Áfram ÍBV! Páll Magnússon